Interview: ,Ik kan met Nachtvlinder troost bieden en hoop geven’

HEERENVEEN

 De Friese schrijfster, zangeres en actrice Tet Rozendal (31) is op pad met alweer haar vierde voorstelling. Nadat ze eerder in de huid kroop van Marlène Dietrich en Mata Hari, staat in Nachtvlinder haar eigen leven centraal. Op 4 februari te zien in het Posthuis.

  Tet maakt van haar hart geen moordkuil en vertelt in dit nieuwe programma openhartig over de liefde, haar omzwervingen, haar angsten, haar vreugdes en hartzeer. Nachtvlinder is een combinatie van dans, liedjes en verhalen. Allemaal gebracht door Tet zelf, bijgestaan door multi-instrumentalist Erik de Reus. Inspiratie ,,Ik heb de meeste inspiratie voor Nachtvlinder opgedaan toen ik een tijdje in Londen woonde,’’ vertelt Tet terwijl ze ondertussen de worteltjes afgiet. Want huiselijk is ze wel.  ,,Ik moest gewoon even weg uit Friesland om nieuwe ervaringen op te doen. Ik had negen jaar  verkering gehad, maar dat raakte uit. Ik ben toen in Leeuwarden gaan wonen, in een prachtig huurhuisje. Maar ik dacht: is dit nu alles wat het leven mij te bieden heeft? Er moet toch meer zijn. En dus besloot ik de wereld in te trekken en me een tijdje in Londen te vestigen. Het concept voor Nachtvlinder zat toen al in mijn hoofd. Dat programma zou over mijn zoektocht naar de onvoorwaardelijke en oprechte liefde moeten gaan. Ik stond namelijk op een punt in mijn leven dat ik niet meer wist wat liefde voor mij betekende. Dar moest ik naar op zoek.’’ Verklaring ,,Er is geen logische verklaring voor waarom ik naar Londen moest, maar ik wilde gewoon ergens heen waar niemand mij kende. Zodat ik mezelf zou kunnen ontdekken. En het hielp. In Engeland kwam ik tot de conclusie dat liefde misschien wel loslaten is. In het verleden heb ik de liefde misschien te veel geïnterpreteerd als vasthouden.’’ Vrij Tet leerde zich in Londen zo vrij te voelen dat ze besloot niet terug te keren naar Friesland. ,,Ik was bang dat ik daar weer terug zou vallen in mijn oude patronen. Dus besloot ik naar de Randstad te gaan. In Zaandam kon ik een gemeubileerd huisje huren en daar zit ik nu een tijdje. Maar ondertussen heb ik een appartementje gekocht in Haarlem en daar ga ik me dezer dagen vestigen.’’ ,,Ik leef nu heel sterk op mijn gevoel,’’ bekent Tet. ,,Ik volg mijn hart en dat heb ik vroeger te weinig gedaan. Ik probeerde steeds te beredeneren wat goed en verstandig zou zijn. Ik probeerde aan het verwachtingspatroon te voldoen van iedereen in mijn omgeving. Daar ben ik uiteindelijk heel ongelukkig van geworden. Want ik durfde niet meer de dingen te doen waar ik wel gelukkig van werd. Daar ben ik nu dus overheen. Dat heb ik in Londen geleerd. Ik vond het eerst supereng om naar die stad te gaan, want ik kende er niemand. Maar het is alleen maar goed voor mij geweest.’’ Tet mag dan lang haar gevoelsleven in de weg hebben gestaan, haar artistieke talenten heeft ze wel altijd ontwikkeld. ,,Op mijn achttiende was ik al professioneel danseres. Ik ben geboren en getogen in Veenwouden en had helemaal geen voorbeelden in mijn omgeving van mensen die van iets artistieks hun beroep hadden gemaakt. Ik beschouwde dat dansen dus ook maar als een hobby en volgde keurig een studie maatschappelijk werk aan de NHL in Leeuwarden. Maar daarnaast bleef ik dansen, ik werd veel gevraagd als achtergronddanseres bij de meest uiteenlopende artiesten.’’ Omdat Tet zelf ook wel eens wat meer op de voorgrond wilde treden, ging ze zang- en acteerlessen volgen. ,,Toen ik 24 was, werkte ik twee dagen in de week als maatschappelijk werkster en de rest van de week was ik op pad als danseres en zangeres van onder andere Diep Triest.’’ Toen ze 25 was, maakte ze haar eerste voorstelling over Marlène Dietrich. Helaas kwam er geen kop kijken. Tet: ,,Want ja, wie kende nou Tet Rozendal? Er zaten soms geen eens tien mensen in de zaal. Ik speelde een keer in Harlingen voor de wethouder en zijn vrouw, mijn ouders en nog twee mensen die mij ergens van kenden. Verder was de hele zaal leeg. Ik was samen met twee muzikanten en we besloten toch op te treden. Ik had toen al de gedachte: het maakt niet uit hoeveel mensen er in de zaal zitten, ze gaan de deur niet uit zonder dat ik alles heb gegeven. Ik heb die voorstelling anderhalf jaar gespeeld en uiteindelijk waren de zalen toch goed gevuld.’’ Mata Hari ,,Toen ik met de voorstelling over Mata Hari kwam, was het een heel ander verhaal. Bij de première zaten er al 350 mensen in de zaal. Dat was ik niet gewend. Het werd een echte topper, overal uitverkocht. En nu sta ik dus met Nachtvlinder op de planken. Ik heb nooit gedacht dat ik met iets moest komen wat net zo succesvol zou zijn als Mata Hari. Ik wilde iets doen wat mensen zou inspireren, hoop geven, moed. En dat kan ik alleen als ik heel eerlijk en oprecht mijn eigen dingen deel met het publiek. Dat is dus het verhaal van mijn eigen leven geworden. En het slaat aan, de zalen zitten bij elke voorstelling vol. En wat ik hoopte, is uitgekomen. Ik krijg mailtjes van mensen die heel erg over de voorstelling hebben nagedacht en tot diep in de nacht met hun partner hebben zitten praten over liefde is en wat ze van elkaar verwachten. Daar doe ik het voor, dat is mijn doel. Ik kan met deze voorstelling troost bieden en hoop geven.’’ Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong