Interview: ,Een hang naar nostalgie’

NIEUWEHORNE

 Voor de woning van Bart en Hannie Bron aan de Molenweg in Nieuwehorne stond tot vorige week een mooie blikvanger: een houten pipowagen, oftewel een karakteristieke ouderwetse woonwagen. Eigenhandig gebouwd door Bart. Helemaal klaar voor bewoning.

Inmiddels is hij vertrokken. Verkocht aan een familie uit Harkema. Een van hun zoons gaat  er in wonen. De jongen lijdt aan het syndroom van Down en dankzij de pipowagen heeft hij voortaan een eigen plekje op het erf van zijn ouders. ,,Een mooie bestemming,’’ vinden Bart en Hannie. ,,We hebben zelf jarenlang plezier van gehad van die wagen, maar we kunnen er toch niet meer mee op uit. En dus hebben we besloten hem te verkopen.’’ Bart heeft een longziekte en is aangesloten op een zuurstoftank. Maar hij kan terugzien op een leven waarin hij alles kon maken wat zijn ogen zagen. Hij lacht: ,,Ja, ik ben altijd bezig geweest. Van beroep was ik timmerman, maar dat werk was ook mijn hobby. Op mijn vijftiende ging ik aan het werk en sindsdien heb ik nauwelijks meer stilgezeten. Kastjes, ledikanten, tafels, stoelen, ja, ik heb de complete interieurs voor kinderkamers gebouwd.’’ Grotere werk Maar Bart waagde zich met hetzelfde gemak aan het grotere werk. Zo bouwde hij ooit een spinnenkopmolen en zelfs een heus schip. ,,Ook helemaal van hout,’’ lacht de inwoner van Nieuwehorne. ,,Ik ben er 10 jaar mee bezig geweest. Een origineel werfschip. Dat was een echte uitdaging. Ze verklaarden me voor gek, maar ik kreeg het voor elkaar.’’ Stacaravan Bart had de smaak goed te pakken en zijn volgende project was een stacaravan. ,,Ik had een busonderstel gekocht bij Jager en Wierda in Heerenveen,’’ vertelt hij. ,,Daar heb ik de hele caravan op gebouwd, compleet met slaapkamers en keukens. Die caravan heb ik later verkocht aan een familie uit Assendelft en die boot is naar Amsterdam gegaan.’’ De pipowagen zou Bart’s laatste grote project worden. ,,Maar we hebben er nog jarenlang plezier van gehad,’’ vertelt Hannie. ,,Dan koppelde Harm hem aan de trekker en gingen we er hele zondagen mee uit rijden.’’ Bart: ,,Ja, dat was prachtig. Het vrije leven. Ik heb altijd een hang naar nostalgie gehad, dat is ook een van de redenen waarom ik die wagen gebouwd heb. We noemden hem De Bronsjes. Ik ben nu 71 en heb COPD, dus ik kan niet echt groot timmerwerk meer doen. Maar ik klaag niet, ik ben een tevreden man.’’ Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong