De Creatieve Mens: steeds iets anders doen

Heerenveen

“Ik ben een man van de afwisseling. Niet zoekende, maar met de neiging om steeds te veranderen.” Ruud Hollander schildert, schrijft en zingt. Laat zich opleiden in de richting publiciteit, start een reclamebureau en geeft les in etaleren en tekenen aan pubers. Maar het zint hem allemaal niet. Hij ontdekt, naast de muziek en het schilderen, het schrijven. Korte verhalen komen niet van de grond, gedichten wel en liedjes. Artiesten als Willem Nijholt tonen interesse voor de teksten, en Hollander gaat als troubadour zijn eigen repertoire op de planken zetten.

“Geen enkel lied zing ik op dezelfde manier. Ik improviseer op een ander ritme of met een gewijzigde maatsoort, een alternatieve melodie. Schrijven is muziek maken zonder klanken. Die klanken kun je verweven in de woorden, zodat een gedicht leest als een lied. Alle e-tjes, o-tjes en i-tjes hebben een bepaalde eigenschap, een eigen betekenis. Mensen van het vak leren iedere klemtoon in elke zin. Dat heb ik niet, dat vind ik niet interessant. Zo ben ik met alles bezig. Ik moet steeds iets anders doen.” Na verschillende dingen gedaan te hebben die eigenlijk niet bij hem pasten, maar waardoor Hollander wel brood op de plank kreeg, heeft hij het schilderen weer opgevat. Hij schoolt zich aan de kunstacademie, maar voelt zichzelf geen kunstenaar. “Ik ben iemand die dingen maakt. In het schrijven dienen de onderwerpen zichzelf aan. Een bepaalde zin blijft maar hameren in mijn hoofd totdat ik deze ga uitwerken, en het onderdeel van een lied wordt. Bij het schilderen raak ik geïnspireerd door het lege doek waarop ik de eerste penseelstreek zet. Ik rommel wat met kleuren en vormen, en dan opeens is er de ingeving waarmee ik verder kan. Doordat ik kleuren rangschik, wordt het dan snel een compositie, heeft het figuratie. Dat dient zich aan, het heeft niets te maken met het bedenken van een onderwerp. Wat me over het algemeen inspireert zijn kleuren. Het heeft te maken met vormen en tussenvormen.” De behoefte te veranderen leidt naar een diversiteit aan uitingen. In zijn schilderen werkt Hollander abstract, maar ook realistisch en doet uitstappen naar het surrealisme en het symbolisme. Heeft hij een bepaalde stijl uitgediept, dan is het tijd voor een nieuwe uitdaging. “In het schilderen is de opvolging te zien, de groei. Dat het één heel anders uitpakt dan het andere dat doet. Dat is niet een kwestie van: nu heb je een heel lange tijd van dit en dan gaat er dat gebeuren, nee. Het gaat bij mij veel sneller. Ik vind dat mensen die een bepaalde stijl hebben daarvan de gevangene zijn – zichzelf daartoe veroordeeld hebben. Ze zitten vastgeroest in een bepaalde manier van werken. Dan mis je daarin de verrassing. Als ik op een bepaald moment vindt dat ik het realisme nodig heb of juist abstract me wil uiten, dan doe ik dat. Maar in een volgend schilderij doe ik het weer anders. Het één hangt aan het vorige en slaat op het volgende. Ondanks de verscheidenheid zijn het toch allemaal Hollanders.” Bent u creatief en wilt u mee in deze rubriek? Of kent u een persoon die daarmee wel in de krant mag? Creatief in de meest brede betekenis: van kunstschilder tot beeldbouwer en van dichter tot muzikant, van klusjesman tot tekenaar en van praatjesmaker tot plaatjesmaker. Geef naam en adres door via info@jurjenkvanderhoek.nl. Jurjen K. van der Hoek

Auteur

Redactie