De Creatieve Mens: fantasietjes op het doek

Heerenveen

Geboren in Friesland, de verpleging in gegaan, keurig getrouwd, zes kinderen en hard gewerkt als de vrouw van de dierenarts. Ziedaar, het leven van Nita Wind in minder dan een notendop. Op haar 65e ontvangt ze haar eerste loon en gaat met dat pensioen naar de kunstacademie in Enschede.

“Al veel eerder had ik die opleiding willen doen, maar geboren in een streng gereformeerd nest was daar geen sprake van. Mijn vader kon goed tekenen, maar heeft het zichzelf verboden omdat de zorg voor het gezin op de eerste plaats kwam. Op de academie kon ik alles wat ik ooit geleerd had zo in de prullenmand doen, ik moest vervreemdend denken en anders kijken. Van niets iets maken. Gevoelens op papier zetten is niet gemakkelijk. Al snel raak je in een bepaalde abstractie waarvan alleen jijzelf weet wat er in zit. Daarom benoem ik mijn werk, het gevaar is wel dat men dat er dan ook in wil zien.” Nita is niet snel tevreden en werkt lang door aan een enkele compositie. Wanneer is het af? “Daar doe ik vrij lang over; kleur op kleur, iets wegpoetsen waarvan ik dan spijt krijg. Je kunt het jezelf te moeilijk maken. Het liefst werk ik met olieverf, want dat mengt zo makkelijk, maar droogt niet snel. Ik wil met kleur harmonie op het doek hebben. Het moet van alle kanten kloppen, dat is voor mij bepalend. Daar kan ik eindeloos mee bezig zijn. Ik werk door totdat ik denk dat het af is. Dat kan tegen me werken, maar dan gaat het weg of schilder ik het over.” Ze komt van een boerderij, is in haar werk bezig met de natuur, met een stuk vrijheid. Niet altijd is dat zichtbaar, want het is fantasie. Het zijn de fantasieën uit haar kindertijd die Nita Wind schildert. “Ik kan me niet vasthouden aan een enkel onderwerp. Geïnspireerd kan ik raken door een foto uit de krant. Daar kan ik een paar werken van maken, maar dan heb ik het wel gezien en wordt het een maniertje. Ik wil geen kunstjes maken. Thema’s heb ik niet echt in mijn werk. Het hangt van de kleur af. Soms is een schilderij donker, misschien had ik die dag sombere gedachten. Ik ben een liefhebber van wolkenluchten, en de opkomende en ondergaande zon maakt me helemaal blij. Dan wordt een schilderij licht en vrolijk.” Het is voor Nita een prettige uitlaatklep, dat schilderen. Vooral toen haar man vier jaar geleden overleed. “Een ander schrijft het van zich af. Het is voor mezelf dat ik schilder. Ik vind het wel vreselijk leuk wanneer mensen mijn werk mooi vinden. Het verbaast me wanneer mensen werk kopen en het perfect in hun huis past. Daar ben ik echt trots op, want kunst is heel persoonlijk.” Gooi- en smijtwerk in het schilderen vindt ze het mooiste wat er is. “Alleen als ik het doe wordt het een smeerboel. Je moet heel goed weten hoe je met kleuren omgaat en hoe je ze mengt. Het is geen aanrommelen, je moet heel goed weten wat je doet. Het is schitterend als je op een keer met een kwast spettert, dan krijg je van die aardige fantasietjes op het doek.” Bent u creatief en wilt u mee in deze rubriek? Of kent u een persoon die daarmee wel in de krant mag? Creatief in de meest brede betekenis: van kunstschilder tot beeldbouwer en van dichter tot muzikant, van klusjesman tot tekenaar en van praatjesmaker tot plaatjesmaker. Geef naam en adres door via info@jurjenkvanderhoek.nl. Jurjen K. van der Hoek

Auteur

Redactie