De Uitdaging: “Nieuwsgierig blijven”

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Ted Willemsen, duizendpoot en onder andere docent SPH.

Ted Willemsen (64) wist op de lagere school niet wat hij wilde worden. Mensen zeiden wel tegen hem dat hij het onderwijs in moest. Na de middelbare school meldde hij zich aan bij de kunstacademie, de sociale academie en de sportacademie. Willemsen heeft uiteindelijk de sportacademie afgerond, werd tijdens zijn studie enthousiast over het vak van bewegingsonderwijzer en kreeg les van docenten die hem de weg hebben gewezen die hij nodig had. Revalidatiecentrum Willemsen heeft op verschillende plekken gewerkt. Hij begon op een huishoudschool voor meisjes in een achterstandswijk in Arnhem en gaf ook les op de Hannie Schaft Akademie, een van de voorlopers van de Hanzehogeschool in Groningen. Een plek waar hij met veel plezier heeft gewerkt, was een revalidatiecentrum voor kinderen met niet-aangeboren hersenletsel in Groesbeek waar hij terechtkwam nadat hij dienst weigerde. “Ik ben begonnen met grote ogen en open mond van wat ik daar aantrof. Ik had nog nooit met zulke kinderen gewerkt, maar na zes weken had ik mijn roeping gevonden: het was zo leuk. Ik was daar de duizendpoot; ik was assistent gymleraar, assistent badmeester en ik viel ’s avonds weleens in op de leefgroep”, licht Willemsen toe. Dat de kinderen er anders uit zagen dan ‘normale’ kinderen, vond Willemsen interessant aan zijn werk in het revalidatiecentrum. Willemsen: “Ik kwam binnen als gymleraar, dat is een paradox. Ik werd aangesteld om de kinderen te helpen in hun leven en moest ze benaderen via hun zwakste plek. Binnen 14 dagen had ik wel in de gaten dat ik het anders wilde aanpakken. Gymleraren van wie ik assistent was, zetten de lopers bij elkaar en de rolstoelers bij elkaar. Ik zette kinderen bij elkaar ongeacht de handicap. Het was in het begin wel moeilijk om iets te vinden wat ze samen konden doen, maar dat was een probleem voor mij, niet voor hen. Ik ben twee jaar bezig geweest om dingen uit te denken die mogelijk waren om met zo’n groep te doen. Zo heb ik een keer kinderen die wel konden lopen, ook in een rolstoel gezet en dat bleek een gouden oplossing.” Community Care Nu is Willemsen actief op Stenden Hogeschool in Leeuwarden. “Ik doe heel veel. Mijn leven is nog steeds de duizendpoot die ik toen was. Ik ben eerstejaarscoördinator bij de SPH deeltijd van Stenden Hogeschool, schrijf nieuwe onderwijsprogramma’s en begeleid studenten die één keer per week op school komen”, vertelt de docent. Waar Willemsen zich ook mee bezighoudt, is de minor Community Care, waarbij Willemsen, samen met “super collega’s”, met studenten wijkgericht werkt en wijkbewoners een stem probeert te geven. Willemsen: “Als eindpunt van de minor hebben we een woensdagmiddag in juni de hele Harmonie in Leeuwarden tot onze beschikking. Daar laten we zien wat er in de wijken allemaal is gebeurd. De studenten stellen de wijkbewoners in staat om acts te laten zien en dat kan een lied zijn, maar ook een film of een toneelstukje.” Trainingsacteurs “Naast mijn werk op Stenden Hogeschool, speel ik ook in een bandje genaamd As You Like It. Ik zing en speel gitaar. We treden ongeveer één keer in de twee maanden op en worden vooral gevraagd voor kleine settings; huiskamers en kleine zalen. We spelen eigen werk en onbekende covers van bekende artiesten, wij noemen onze eigen muziek: kamerpop, anderen noemen het ‘easy listening’”, vertelt Willemsen. Ook is Willemsen als vrijwilliger betrokken bij het dorpsfeest van Oranjewoud en leidt hij trainingsacteurs op. Hij leert de acteurs hoe ze cliënten uit de praktijk kunnen spelen en deze acteurs zet hij in zijn lessen in zodat zijn studenten kunnen ervaren wat voor mensen ze kunnen tegenkomen in hun toekomstige werk. Nieuwsgierig Willemsen mag, na 42 jaar onderwijs, bijna met pensioen, maar denkt nog niet aan stoppen en wil graag met al zijn bezigheden verdergaan. “Mijn uitdaging is om altijd nieuwsgierig te zijn. Ik zoek iedere keer nieuwe dingen op, zodat ik niet verzuur in iets. Als ik merk dat ik het niet meer leuk vind, ga ik op zoek naar iets nieuws. Het werken met mensen is mateloos interessant, het levert nieuwe inzichten op en het levert mij veel op, ik leer heel veel. Mensen zeggen tegen mij dat ze van mij veel leren, maar daar ben ik me vaak niet van bewust. Ik deel wat ik heb geleerd. Als je maar lang genoeg leeft, heb je veel om te delen, dat is het mooie”, aldus Willemsen Mieke van Veen

Auteur

Redactie