Wonen op nummer 13

HEERENVEEN

Wonen op nummer 13. Durft iemand dat als hij bijgelovig is? De Heerenveense Courant ging de buurt in om het te vragen.

De afgelopen maanden zijn regelmatig mensen geïnterviewd die ergens in het verspreidingsgebeid van deze krant huisnummer 13 hebben. Worden ze door rampspoed achtervolgd en hebben ze spijt dat ze ooit op dit huisnummer zijn gaan wonen? Of is 13 helemaal geen ongeluksgetal en kan alle tegenslag die er aan wordt toegeschreven naar het land der fabelen worden doorverwezen? De antwoorden van de geïnterviewden liepen nogal uiteen, maar niemand had in ieder geval de indruk dat hij door het noodlot werd achtervolgd doordat hij een ,fout’ huisnummer had. Vandaag alweer de laatste aflevering. Aan de Markeweg nummer 13 in De Blesse woont het echtpaar Bredero. Al vanaf 1978. ,,Nee, we hebben ons destijds niet af laten schrikken door het huisnummer,’’ lacht Herman (66). ,,We zijn absoluut niet bijgelovig. Nooit geweest ook.’’ De inwoner van De Blesse is altijd in de metaal werkzaam geweest en sinds een aantal jaren met pensioen. Maar hij verveelt zich geen moment. Herman heeft namelijk een grote hobby: hij verzamelt allerlei attributen die met thee en koffie te maken hebben. De schuur en garage achter de woning zijn getransformeerd tot een bescheiden museum waar je niet snel uitgekeken raakt. De muren zijn gevuld met koffieloodjes en thee-eieren in alle soorten en maten, koffie maatschepjes, honingschepjes, theelepels en noem maar op. ,,Nou ja, alles wat met thee en koffiezetten te maken heeft,’’ vat Herman zijn opmerkelijke collectie bondig samen. Hij pakt een lepel van de muur. ,,Kijk, dit is echt wel een bijzonder exemplaar. De steel is gemaakt van koffieboontjes.’’ Hij loopt verder langs de muur. ,,En moet je dit eens zien: Een thee-ei in de vorm van een telefoontje. Ja joh, je kunt het zo gek niet bedenken of het hangt hier wel.’’ Hoe is Herman op het idee gekomen om deze spulletjes te gaan verzamelen? ,,Puur toeval,’’ verklapt hij grinnikend. ,,Nadat ik met pensioen was gegaan, begon ik rommelmarkten te bezoeken. Toen ik wat liep te rommelen in de bestekbakken, trof ik allemaal koffieloodjes aan. Ik dacht: leuk spul en kocht het voor een paar euro. En zo is het allemaal begonnen. Vanaf die tijd zocht ik op rommelmarkten alleen nog maar naar spullen die met koffie- en theezetten te maken hadden. Want als je koffieloodjes verzamelt, wil je ook andere dingen hebben, zoals bakjes voor theezakjes en maatschepjes voor koffie.’’ De collectie van Herman wordt steeds breder, want hij verzamelt inmiddels ook ijsschepjes. Zowel van staal als van plastic. En die worden keurig per materie gerangschikt. ,,Ach,’’ relativeert Herman terwijl zijn blik over de opmerkelijke verzameling glijdt, ,,in geld uitgedrukt is de waarde van deze dingetjes misschien nihil, maar ik beleef ontzettend veel plezier aan het verzamelen ervan.’’ Harry de Jong Foto Pier van der Heide

Auteur

admin