Interview: Geen plankenkoorts meer

ALDEBOARN

Spelen voor koeien in de wei en in de achtertuinen van dorpsbewoners. Het is allemaal onderdeel van het project Plankenkoorts van beeldend kunstenares en docente Ardy Proot.

Door schuchtere muzikanten op hele natuurlijke locaties hun kunstje te laten vertonen, hoopt ze hen over hun schroom heen te helpen. Het project vindt op 25 juni voor de derde maal plaats in Aldeboarn.   ’s Morgens gaan de deelnemers de wei in voor een koeienconcert en ’s middags wordt na de lunch koers gezet naar het dorp om op verschillende locaties met de muze te stoeien. De dag wordt afgesloten met een echt hoogtepunt: zingen en muziek maken vanuit de kerktoren van Aldeboarn. Dat gaat gebeuren tussen 16.00 uur en 17.00 uur. Proot speelt zelf trekzak, maar als ze met dat instrument de planken op moet, is ze doodzenuwachtig. En dat terwijl ze als lerares beeldende vorming dagelijks voor de klas staat. ,,Ik heb het project eigenlijk vanuit mijn eigen frustratie bedacht,’’ lacht ze. ,,Ik wilde mezelf over mijn speelangst heen helpen.’’ De vorige twee edities waren volgens haar een groot succes. ,,Ik had ongeveer 20 deelnemers en die speelden instrumenten als ukelele, dwarsfluit en accordeon. In het weiland kwamen meteen nieuwsgierige koeien op ons af. Ze gingen zelfs in een kringetje om ons heen staan, heel leuk. Toen ze heel geduldig een stuk of drie liedjes hadden gehoord, gingen ze weer  verder grazen.’’ Na de lunch worden in het dorp ,,stressvrije plekjes’’ gezocht om te musiceren. Een daarvan is in de lommerrijke schaduw van een 200 jaar oude beuk. Een andere de tuin van een 100-jarige inwoner van Aldeboarn. Maar ook een kringloopwinkeltje staat op de lijst. ,,Heel relaxte plekjes,’’ vindt Ardy. ,,Ik wil op deze manier mensen vrijer maken om hun muziek te laten horen. De kroeg in mag natuurlijk ook, maar het moet allemaal wel lekker knus blijven.’’ Het is niet de bedoeling dat elektrisch versterkte instrumenten worden meegenomen, benadrukt de beeldend kunstenares. ,,En het is ook niet de bedoeling dat we een orkestje vormen. Iedereen mag z’n eigen liedje spelen. Als hij of zij er drie kent, is dat voldoende om mee te doen. We sluiten de dag af met een etentje aan het water. Maar dat is afhankelijk van het aantal deelnemers.’’ Ze hoopt dat de belangstelling ook dit jaar weer groot is. ,,Vorig jaar had ik een certificaat gemaakt voor de deelnemers waarin stond dat ze hun schroom hadden overwonnen. Maar die wilden ze eigenlijk niet eens hebben, want ze wilden volgend jaar weer meedoen. Voor mij een teken dat mijn initiatief aanslaat.’’ Opgeven kan via ardy_proot@hotmail.com  Kijk voor alle info op Ardy’s weblog: https://kreatiefdenktank.wordpres

Auteur

Harry de Jong