Feandichter: ,Nog steeds sprake van ongelijkheid’

HEERENVEEN

De laatste raadsvergadering  voor de zomervakantie inspireerde Fean-dichter Edwin de Groot tot de volgende tekst en gedicht:  

,,De politiek gaat even met vakantie. Verdiend. De meesten van ons in dit land gaan op vakantie. wij hebben gelukkig dat geluk, die keuze, de vrijheid. Niet iedereen had en heeft die luxe. Ik hoef u de actualiteit van grote tegenstellingen niet te vertellen, de aanvallen op andere levenswijzen, op ander gedachtengoed, de aanvallen op vrijheid, grote aantallen mensen die op de vlucht zijn om wat zij denken, voelen, huis en haard verlaten omwille van hun veiligheid en die van hun kinderen, omwille van simpelweg geluk. Wie zoekt dat nou niet; geluk. Nog niet zo heel lang geleden waren onderdak, voedsel en veiligheid in en om Heerenveen ook geen zekerheidjes. Er zat tussen arm en rijk een enorme kloof. Ik neem u mee terug naar het laatste kwart van de 19e eeuw en het begin van de 20ste. Rondom Heerenveen was er grote bedrijvigheid in de turfwinning. Op de website van het Damshûs in Nijbeets staat voortreffelijk verwoord hoe het er aan toe ging en hoe het er voor de veenarbeiders uitzag, slechte huisvesting, geen gezondheidszorg, gedwongen nering en dat dat niet zonder gevolgen kon blijven: (...) Hun erbarmelijke werk-, woon- en leefomstandig-heden waren de voedingsbodem voor een felle sociale strijd.(...) Er is door de strijd gelukkig veel veranderd, veel verbeterd, al is het bijzonder dat diegenen die het meest verdiend hebben in die tijd en het minst geleden hebben, straten naar hen vernoemd hebben gekregen, sterker nog, één van hen is de naamgever van ons gemeentehuis. Het is maar hoe je de geschiedenis waardeert. Terugkijkend en direkt vooruitziend: er is nog steeds sprake van ongelijkheid in ons mooie land, in onze provincie, in onze gemeente en mijn wens is dat u daar als vertegenwoordigers van de burgers altijd oog voor blijft houden. We hebben te maken met vluchtelingen, met burgers die zorg nodig hebben. U laat zien in uw acties dat er aandacht voor is en mijn wens is dat dat zo blijft. Want het negeren van problemen heeft er nog nooit voor gezorgd dat deze verdwijnen.’’   Hy komt, hy hjit fan Domela It is fan brún en út ‘en blauwens skinend hoe’t de stoarm oer de states fan de hearen hinne op ‘e spitketen oanroljen komt en kâld oan fee en folk hâldt de atmosfear him sjen lit as de see de mar as in roetnachte floed it klynlân de earms om ‘e hals slacht of wie it in thúsfront dat in lang fermiste seeman begroetet en dan dy wyn dy wyn dy’t sa skerp as reid de skeamele hutten ûnder de roede trochgean lit sliten boesgroenen minachtet en yn ´e bonken krûpt fan snotbongeljend hoastjend bernetal     grypstehealstoer feanwurk en winterdeis takken bine de wrotter docht wat hy docht hopet al net mear op de ien of oare god dy’t op ‘e doar kloppet sûnder gejeuzel oer erfsûnde of it nut fan lijen mar gewoan mei koalen molke en jirpels hy heart gjin hear foar de doar of it moat oan ‘e ein fan ‘e wike wêze en de skulden ynbard troch de man fan de boeken want dat is wat hy docht garje en boeke foar de hear fan de winkels it fean en it smûke hûs (no crack in that door, mind you) dy´t ek gewoan docht wat hy docht en mocht fan krekt no dyjinge dy ’t fersommet en klopje op ‘e doar mar it sjongt al: Us Ferlosser komt net in hear dy’t dat keart   Edwin de Groot

Auteur

Harry de Jong