De Uitdaging: "Vertrouwen geven"

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Anne-Meta Kobes, predikant bij de Protestantse Gemeente Heerenveen.

Vrolijk komt ze aanfietsen bij kerkgebouw Trinitas . Wie niet beter weet, zou niet denken dat die jonge vrouw, met skinny spijkerbroek en een zitje voorop de fiets, een dominee is. ‘Er zitten ook Pokémons in dit gebouw, wist je dat?’ Anne-Meta Kobes (29) is getrouwd en heeft een zoontje van bijna anderhalf. Sinds februari 2014 is ze predikant bij de Protestantse Gemeente Heerenveen. Daarvoor studeerde ze zeven jaar theologie in Amsterdam. ‘Ik wil dat mensen weten dat ze er nooit alleen voor staan.’ Theologie Anne-Meta Kobes werd geboren in Tytsjerksteradiel, maar haar ouders verhuisden al snel naar Waddinxveen en daarna naar Zwolle. Toen ze ging studeren, vertrok ze naar Amsterdam. ‘Mijn opa was dominee en dat was een heel leuke man. Daardoor wist ik dat je helemaal niet heel stijf of streng hoeft te zijn als je predikant bent. Toen ik ging studeren koos ik voor theologie. Ik wilde het fenomeen religie bestuderen. Waarom maken mensen beslissingen, heel grote en radicale beslissingen soms, op basis van hun geloof? Op basis van iets dat je helemaal niet zeker weet? Dat vond ik een interessante vraag. Na drie jaar een breed scala aan vakken te hebben gevolgd, heb ik me verdiept in de kerkgeschiedenis. Ik vind het interessant om te zien hoe machtige figuren zoveel invloed hebben gehad. Als de Romeinse keizer rond het begin van de jaartelling niet voor het Christendom had gekozen, was dat nu nooit zo groot geweest. En ook de opkomst van de boekdrukkunst in 1600 heeft veel betekend, daardoor konden nieuwe commentaren op de Bijbel snel verspreid worden.’ Leukste baan ter wereld ‘Eigenlijk zou ik willen zeggen dat ik de leukste baan ter wereld heb. Het is heel afwisselend en ik kom overal. Het ene moment bestudeer ik de originele Griekse tekst van de Bijbel, het andere moment leid ik een dienst, woon ik een vergadering bij of ga ik bij mensen op bezoek. Vroeger wilde ik de wereld verbeteren. Ik wilde in het internationale kerkbestuur om zo invloed uit te oefenen op het beleid, maar ik merk dat het voor nu en de toekomst veel zinvoller is om vandaag naar mensen te luisteren, met ze te praten en ze hoop te geven. Ik kom heel dicht bij mensen. Alleen al omdat ik dominee ben, krijg ik soms verhalen te horen die ik anders nooit zou horen. Soms ga ik bij iemand op bezoek die net iets heel verdrietigs heeft meegemaakt. Ik probeer dan toch in gesprek te raken en moed te geven. Als ik dan weg ga, merk ik dat er heel andere sfeer is. En ik ben natuurlijk dominee om te geloven dat niet ik dat gedaan heb, maar God.’ Niet alleen ‘Ik geloof dat God de mens gemaakt heeft, op welke manier dan ook, en dat hij die nooit in de steek laat. Je kunt altijd bij hem terecht, dat geeft vertrouwen. Natuurlijk is het voor iedereen anders hoe je God ervaart, niet iedereen komt hier binnen met een precies idee van wat hij nou eigenlijk gelooft. Maar altijd probeer ik te vertellen dat je er nooit alleen voor staat. Dat doe ik op allerlei manieren. Bijvoorbeeld in de clubs voor de kinderen op vrijdagavond. Dan doen we vooral spelletjes, maar ik probeer ze wel respect bij te brengen en te leren dat ze er mogen zijn.’ Hetzelfde idee probeert ze uit te dragen in haar kerkdiensten en afgelopen kerst ook voor het eerst met de kerstnachtdienst, waar ze opeens voor bijna 3000 man stond. ‘Dat was wel spannend ja!’ Moeder Sinds februari 2015 is Anne-Meta Kobes moeder van een zoon. ‘Dat beïnvloedt mijn werk zeker. Ik ben bijvoorbeeld veel emotioneler, dat hoor je van meer moeders. Als er iets met een kindje is, grijpt dat me veel meer aan. Ook let ik wat meer op mijn privétijd. Ik werk vaak ’s avonds en in de weekenden, dus op donderdag heb ik een compensatiedag, dan kan ik bij mijn zoon zijn. ‘Het idee dat God er is en met je meegaat, geeft mij heel veel vertrouwen in het leven. Soms, als iets heel veel energie kost en ik ben bijvoorbeeld druk bezig iets te organiseren, vraag ik mezelf af “raakt dit aan mijn doel, of ben ik aan het organiseren om het organiseren?” Als het dan inderdaad op mijn doel gericht is, geeft dat energie. Je weet je nooit in de steek gelaten. Er is iemand die je super de moeite waard vindt! Lotte Wijbrands

Auteur

Lotte Wijbrands