Itty Schouten met pensioen

Heerenveen

Bijna 25 jaar werkte ze met heel veel plezier voor Kinderwoud in Heerenveen. Nu gaat Itty Schouten (65) met pensioen. Ze blikt terug op een tijd waarin er veel veranderd is. ‘We kregen een bureau, met een telefoon.’

Het is op haar veertigste dat Itty Schouten besluit weer te gaan werken. Vroeger heeft ze een opleiding K&O (Kind en Opvang) gedaan, maar nadat ze getrouwd was en zwanger raakte, stopte ze met werken. Nu kwam ze terecht bij Pinokkio, een particuliere kinderopvang in Heerenveen. Na een jaar wordt het overgenomen door Samba, dat inmiddels Kinderwoud heet. ‘Ik heb op veel verschillende groepen gezeten,’ vertelt ze, ‘maar altijd met kinderen in de leeftijd van nul tot vier jaar. Toen ik begon, kwam ik op de Einekoer, later zat ik bij het Mierennest, waar ik met heel veel plezier heb gewerkt.’ Ze legt een grote nadruk op ‘heel’. ‘Toen deSkoalle, daar heb ik elf jaar een prachttijd gehad, dat pakken ze me nooit meer af.’ Daarna ging ze naar de Bijenkorf, waar ze nu al drie jaar zit. Veranderingen Schouten heeft op allerlei plekken gezeten, en in de loop der tijd is er een hoop veranderd. ‘Heel erg veel,’ knikt ze. ‘Alles is veel professioneler geworden. Er kwamen allerlei regels, voor de hygiëne en voor de veiligheid. Ik heb cursussen gedaan, een bhv-cursus, een vve-cursus, een cursus stagiaire-begeleiding.’ Lachend gaat ze verder, ‘een tilcursus, een cursus babymassage…’ De aandacht voor ergonomisch werken groeide. ‘Vroeger hadden we bijvoorbeeld kleine tafeltjes en stoeltjes, nu zitten we aan hoge tafels en stoelen, want dat is voor ons veel fijner. En de commodes hebben trappetjes gekregen, zodat we niet zoveel meer hoeven te tillen.’ Daarnaast namen de administratieve werkzaamheden toe. ‘In het begin lag er geen eens een logboek op het bureau,’ zegt ze. Ze denkt even na. ‘Er was niet eens een bureau! Later kregen we een bureau, met telefoon, en moesten we ook logboek bijhouden. Daarin schreven we op welke kinderen er aanwezig zijn enzovoort.’ En dat was lang niet alles. ‘Er is heel veel papierwerk bijgekomen. Ik wil het woord rompslomp niet gebruiken, maar we moesten wel alles bijhouden.’ Crisis  Ook de crisis heeft het een en ander aan veranderingen meegebracht. Schouten is veel collega’s kwijtgeraakt en ook het aantal kinderen nam af. ‘Vroeger werden kinderen soms wel vier dagen per week naar de opvang gebracht, nu zijn er kinderen bij die maar één ochtend komen.’ De groepen slonken en te groot geworden panden moesten sluiten. Ook nam Kinderwoud veel kleine failliete opvangen over. ‘Nu is Kinderwoud een heel grote organisatie met kinderdagverblijven, bso’s en peuteropvangen. Het zit door heel Friesland.’ Schouten is trots op hoe ze de crisis doorgekomen zijn. ‘We hebben het gered! We hebben allemaal eens stapje terug moeten doen, maar met elkaar hebben we het gered.’ Pensioen  Nog even en dan gaat Schouten met pensioen. 2 september viert ze haar afscheid. ‘Dat wilde ik niet stil voorbij laten gaan. Ik heb er zo lang gewerkt en we hebben zoveel meegemaakt. Ups en downs.’ Overdag is er feest op de opvang, ‘s avonds is er een borrel met collega’s en oud-collega’s. Ze gaat het werk wel missen, zegt ze. Niet de administratie, ‘absoluut niet,’ maar wel de ouders, de collega’s en vooral de kinderen. ‘Daar gaat het toch om. Het is zo prachtig om te zien hoe de kinderen opgroeien. Ze komen op de groep in hun eerste jaar en als ze vier worden, nemen ze afscheid. Dan laat ik soms wel een traantje, hoor.’ Toch is Schouten niet bang in een zwart gat te vallen. ‘Ik heb al weer heel veel te doen,’ lacht ze, ‘ik ga aan de slag als vrijwilliger in het Heerenveen Museum en bij Oud Heerenveen. En ik krijg er in september ook weer een kleinkind bij, nummer vier.’ Verder wil ze haar hobby’s weer oppakken, zoals naaien, liturgisch bloemschikken, fietsen en reizen. ‘Ik zie wel wat er op mijn weg komt, ik doe wat ik leuk vindt.’

Auteur

Lotte Wijbrands