Reportage: Perfecte samenwerking van mens, plant en dier

KATLIJK

Een plek waar mens, plant en dier eindeloos samenwerken. Dat is kort samengevat de essentie van de ecokathedraal aan de Yntzelaan in Mildam.

Louis Leroy ging al in 1965 van start met dit bijzondere concept en nog anno 2016 wordt nog altijd volop gewerkt aan een bouwwerk dat nooit af komt en nooit een duidelijke vorm zal krijgen. Siebe Homminga (79) weet er alles van. Al vanaf 1998 is hij betrokken bij de nooit eindigende bouw van de ecokathedraal. Het is een deel van zijn leven geworden. Werk Elke dinsdagmiddag is hij er aan het werk. Dezer weken wordt hij vol enthousiasme geassisteerd door zijn vier kleinkinderen Wilco, Thijs, Floris, Gijs en Imme. De jongens leggen net de laatste hand aan wat ze zelf noemen een mierenhotel. Even verderop bouwen ze alweer vrolijk verder aan een openbaar toilet, of zoals ze zelf zeggen: een ,pisbakje.’ ,,Ik heb nog zes jaar met Louis Leroy samengewerkt,’’ vertelt Homminga, die ooit de VVD in de Heerenveense gemeenteraad vertegenwoordigde. Hij wijst op een muur. ,,Die heb ik samen  met Louis en Johan van der Zee gebouwd.’’ Voor de duidelijkheid: in de ecokathedraal wordt alleen met de handen gewerkt en er wordt geen cement gebruikt. De stenen van de ronde, vierkante en andersoortige bouwwerken worden gestapeld. ,,Er wordt dus niet gemetseld,’’ verduidelijkt Homminga. ,,Zo kunnen dieren en planten volop gedijen in de tussenruimtes. Dat is de opzet.’’ Hij tilt een steen op en tientallen pissebedden en oorkruipers maken zich uit de voeten. ,,Ik heb onder een steen zelfs al eens een muizennest aangetroffen,’’ lacht Homminga. Over de aanvoer van stenen heeft de ecokathedraal tegenwoordig geen klagen. In de berm ligt een lading zwarte tegels. ,,Die komen van de Gedempte Molenwijk,’’ legt de ecologische bouwer uit. ,,Steeds meer particulieren die met een partij stenen in de maag zitten, weten hun weg naar ons te vinden.’’ Stichting Tijd Het terrein van de ecokathedraal is 3 hectare groot en wordt beheerd door de stichting Tijd. Homminga: ,,Die naam heeft een diepere betekenis. Louis Leroy kreeg voor zijn ontwerpopdrachten altijd een deadline opgelegd. Daar wilde hij vanaf. Ik vraag tijd, geen ruimte, zei hij dan. Niemand kon hem alle tijd geven, maar voor de bouw van deze ecokathedraal is alle tijd. Tot in eeuwigheid. Vandaar de naam.’’ Ook de naam ecokathedraal heeft volgens Homminga een diepere betekenis. ,,De mensen die vroeger met de bouw van een kathedraal begonnen, waren hele andere dan die hem afmaakten. Zo lang duurde het. Dat geldt hier dus ook. We werken zonder plan en hebben geen tekeningen van hoe het gebied zich zal ontwikkelen. Dat gaat eindeloos door.’’   Homminga werkt meestal samen met Jaap Bos, Bauke Visser en Gerrit de Graaf. Ze hebben volop werk op het terrein, waar stenen, planten en dieren in harmonie leven. Het is een oase voor kikkers, slakken, wormen en salamanders. Ze gedijen te midden van hazewinden, boerenwormkruid en een overdaad aan bramenstruiken. Homminga: ,,Leroy wilde eerst alleen planten en dieren op dit stuk grond, maar toen bedacht hij dat de mens ook bij de natuur hoort. En dat is de basis geweest voor deze ecokathedraal.’’ Personeel Iedereen kan er aan de slag, verzekert het voormalige raadslid. Hij wijst op een vrij abstract bouwwerk met de datum 2015. ,,Dat is gemaakt door personeel van het gemeentehuis in Heerenveen. Die hebben hier een dagje teambuilding gedaan. Twintig man sterk zijn ze aan het stenen sjouwen geweest.’’ Even verderop staat een markante toren. Gebouwd door een groep studenten uit Denemarken. Homminga: ,,Ze zaten op de universiteit van Aarhus en zijn hier met 50 meiden en jongens bezig geweest. En kijk eens naar dat bruggetje. Dat is gebouwd door John uit Rotterdam. Hij heeft het geconstrueerd van trottoirbanden en twee stangen.’’ Hij wijst in de verte op een rond bouwwerk. ,,Kijk, dat is gemaakt door een groep van acht jongeren met een verstandelijke beperking. Alles wat hier tot dan toe gebouwd werd, was recht. Maar zijn bouwden in de rondte en dat heeft sindsdien aardig wat navolging gekregen. Zo zie je maar, we zijn hier altijd in beweging.’’   Heeft dit werk Homminga veranderd? Hij glimlacht. ,,Ik ben me echt voor planten gaan interesseren, ik ben zo langzamerhand een plantendeskundige geworden. Onkruid bestaat niet, ik geniet van alles wat groeit en bloeit in de natuur. Nu de bermen in onze gemeente niet meer gemaaid worden, zijn ze een stuk mooier geworden. Hoe minder er gemaaid wordt, hoe mooier de natuur, zeg ik altijd.’’ Harry de Jong  

Auteur

Harry de Jong