De Uitdaging: “Er zijn voor elkaar”

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Gerda Kalsbeek, communicatieadviseur bij GGD Fryslân.

In totaal werkt Gerda Kalsbeek (64) nu zo’n 30 jaar voor GGD Fryslân. Ze begon als gezondheidsbevorderaar, gaf voorlichting over gezondheid en is sinds 15 jaar actief als communicatieadviseur voor GGD Fryslân. Vroeger wilde ze gymnastiekjuffrouw worden. Ze deed de opleiding NXX, een opleiding voor lerares, kinderverzorging, opvoedkunde en handenarbeid. Met een diploma NXX op zak, kon Gerda in de weekenden een akte erbij halen om gymnastiekjuffrouw te worden. Maar na haar studie ging ze werken in Drachten in het welzijnswerk, moest ze in de weekenden werken en dat vond ze allemaal zo boeiend, dat die akte van gymjuf er nooit meer van is gekomen.

GGD Fryslân “Dat vind ik ook goed. Ik vond het werk in Drachten erg leuk. Ik werkte in een wijkcentrum in een buurt achter het station waar mensen met weinig inkomen woonden en waar veel werkloosheid was”, vertelt Gerda Kalsbeek. Hierna werkte Gerda onder andere zeven jaar in een jongerencentrum in Leeuwarden. “Maar de sfeer in het centrum werd heel grimmig. Ik heb veel zelfmoordpogingen gezien en waar het bij een aantal ook is gelukt. Er heerste ook veel agressie. Ik vond het niet fijn meer, het was zwaar werk en het was geen veilige wereld. Ik wilde wat anders.” Toen kwam de baan bij GGD Fryslân langs. Gerda ging voorlichting geven over gezondheid. Ze besprak in het jongerencentrum vaak ook thema’s waar de jongeren zich mee bezighielden, dus deze baan sloot mooi aan op haar vorige werk. “Omdat ik de media interessant vind en omdat ik in plaats van steeds in de voorlichting te blijven, de GGD en haar diensten meer wilde promoten, heb ik me vijftien jaar geleden laten omscholen naar communicatieadviseur.”

Nieuweschoot Ondertussen verhuisde Gerda ook naar Nieuweschoot, waar een droom van haar en haar zus uitkwam. “Mijn zusje, ik en onze partners wilden graag samen een huis kopen en samenwonen met onze gezinnen. We hebben op verschillende plaatsen naar iets geschiktst gezocht, maar konden niks vinden. Toen had ik met mijn partner een huis in Leeuwarden gekocht en was het verhaal klaar. Totdat we op vakantie waren en mijn vader zei: ik weet een mooie boerderij in Nieuweschoot. Wij zijn gaan kijken en hebben het pand gekocht.” Gerda woont nu ruim 35 jaar in Nieuweschoot, nog steeds samen met haar zus en echtgenoot.

 Plaatselijk Belang “Ik houd van activiteit. Als hier wat te doen was in het dorp, was ik er altijd bij. Ik heb ook veel georganiseerd. Samen met mijn zusje en een vriendin van de buurt, hebben we zo’n 15 jaar lang elk jaar een kerstshow georganiseerd, met verkoop van kerststukken en onder het genot van chocolademelk en glühwein. Maar we hebben ook een aantal jaar Posthuisparty’s georganiseerd. Dan nodigden we vrienden uit en kwam de directie van het Posthuis verschillende voorstellingen presenteren. Na afloop van zo’n avond konden de gasten dan kaartjes met korting kopen. Dat was altijd hartstikke leuk.” Toen die activiteiten stopten, kwam Gerda terecht in het Plaatselijk Belang van Nieuweschoot. Daar is ze nu vijf jaar voorzitter van. “Nieuweschoot is het kleinste dorp van Heerenveen, er wonen niet veel mensen, maar er is altijd wel iets wat ons bezighoudt. Elk jaar hebben we een bosfeest met muziek en eten, doen we mee aan burendag, organiseren we met Sint-Maarten een optocht voor de kinderen en houden we met kerst een dienst in het kerkje.”

“Het samen goed hebben” Gerda’s motto in het leven is: er voor elkaar zijn en het met elkaar goed hebben. “Pas op elkaar, let op elkaar, wees aardig. Die sfeer hebben we hier in het dorp ook. Als je elkaar een podium geeft voor goede en leuke dingen, krijg je volgens mij mooie mensen.” Haar motto is ook haar uitdaging en die past ze toe in de buurt, op haar werk, op straat en in haar familie. “Met elkaar steeds zorgen voor een goed klimaat waar iedereen kan groeien en bloeien, dat is wel mijn uitdaging.”

Prepensioen Januari 2017 gaat Gerda met prepensioen. “Ik zou eigenlijk tot december 2017 moeten doorwerken, maar door de mantelzorg voor mijn moeder, die nu helaas is overleden, was ik hartstikke moe van de zorg en zorgen. Een collega zei tegen mij: ga eens kijken of je met prepensioen kan. Maar dat kost veel geld. Toen vroeg hij: wat heb je nou echt nodig? Dat vond ik een hele wijze vraag. Wat ik echt nodig heb, is rust, tijd en ruimte voor mezelf, voor familie en voor vrienden. Met geld kan het soms ook wel wat minder voor een tijdje. Toen is mijn besluit gevallen en heb ik het besproken op mijn werk. Per januari heb ik die tijd, rust en ruimte hoop ik. Dat lijkt me echt fijn.” Gerda gaat in Nieuweschoot van haar pensioen genieten. Want daar gaat ze het liefst nooit meer weg.

Mieke van Veen


Auteur

Redactie