Veenbranden: Lekker doorpakken

Heerenveen

Sinds een maandje heb ik weer een tweede kat. Ze heet Joep, een rare naam voor een vrouwtje. Maar ze heet nu eenmaal zo en ik ga dat niet veranderen. Het gaat goed.

Ze wennen langzaam aan elkaar. Er is maar een paar keer gevochten. We zijn nu is het stadium dat ze geïnteresseerd raken in elkaar. Kijken wat de ander doet en af en toe aan elkaar ruiken. Joep doet dat voorzichtig en beschaafd, zoals een dame betaamt. Ze ruikt aan het puntje van Moors’ staart. Hij pakt meteen door, zonder respect voor de dame in kwestie. Zijn neus gaat meteen onder haar staart. Ik denk dat hij Trump op de tv heeft gezien en diens benadering van vrouwen wel goed vond. Dat brengt me op Trump. Ik vind het net als veel andere Europeanen zeer zorgelijk wat in de Verenigde Staten gebeurt. Nu al vliegen de aanhangers elkaar in de haren. Als Trump niet wint, dreigt hij de verkiezingsuitslag niet te accepteren en wat dan? Gaan zijn volgers de straat op om te eisen dat hij alsnog gekozen wordt? En hoe gaan ze dat doen? Dat is geen gezellig scenario. En als hij wel wint? Een president in Amerika heeft ontzettend veel macht, veel meer dan de presidenten en premiers in Europa. Hun woord is wet. Geen veilige coalitie waar nooit iemand de absolute macht heeft, zoals bij ons. Een president met zorgwekkende ideeën, die altijd gelijk moet hebben, die niet tegen zijn verlies kan met een gigantisch ego. Dat is ook geen gezellig scenario. Veel meer dan andere keren volg ik het nieuws over de verkiezingen. En ben ik blij in Nederland te wonen. Geen enorm circus met de verkiezingen. Hoewel….? Nu al wordt er gesproken over doorgestoken kaart bij het kiezen van de lijsttrekker bij de PvdA. Door iemand die weinig kans maakt, natuurlijk. De werkelijkheid is altijd nog gekker dan je kunt bedenken. Annabel

Auteur

Harry de Jong