Gary Hekman en Irene Schouten eerste winnaars in vernieuwd Thialf

HEERENVEEN

 Het enthousiasme is groot bij de marathonschaatsers na de allereerste wedstrijd in het nieuwe Thialf.

Zij reden zaterdag in Heerenveen de vierde wedstrijd in de KPN Marathon Cup. Daarin werden net geen record gebroken. Enige puntje van kritiek was misschien ook meteen het mooiste compliment” ,,Misschien is het ijs wel te goed.’’   Gary Hekman trok bij de heren in de Top Divisie de winst naar zich toe. In een rechtstreeks sprintduel klopte hij zesvoudig Nederlands kampioen Arjan Stroetinga. Hekman was echter al voor zijn race een gelukkige schaatser. ,,Ik was even verblind door het licht, maar ook wel door de schoonheid van de hal. Het is echt genieten om hier te mogen rijden’’, stelde Hekman, die ook al trainde in Thialf en voelde dat het goed was. ,,We hebben drie keer getraind en het ijs was al goed. Dan weet je dat het alleen maar beter wordt.’’ De wedstrijd in Thialf was er meteen ook eentje waar de vonen vanaf vlogen. De vele toeschouwers vermaakten zich prima met de talrijke vluchtpogingen, waarbij Hekman zelf ook vaak betrokken was. Dat was de lering die hij trok uit de eerste drie wedstrijden. ,,Ik moet meer aanvallen, initiatief nemen. Dat heb ik tot nu toe verzuimd, maar in Heerenveen wel gedaan.’’ Daarom zat Hekman er ook bij toen en groep van negen sterke mannen wegreed uit het peloton. Maar met zowel Hekman, Stroetinga als de ook al zo rappe Evert Hoolwerf daarbij, waas die kopgroep niet heel eensgezind. Jillert Anema, coach van A-ware en dus Stroetinga en Hoolwerf, zag doorrijden niet zitten. Dat was tegen het zere been bij Hekman, die het meteen verbaal aan de stok had met Anema. ,,Ik was een beetje aan het stoken, noemde hem een mietje en een angsthaas omdat hij het niet aandurfde met zijn twee snelste mannen door te rijden.’’ Als dat niet overtuigend genoeg was, trok de vlucht van Ronald Kruijer wel Anema over de streep. Kruijer pakte in zijn eentje de ronde voorsprong, en daarna moest de rest wel doorrijden. ,,Maar ik wist meteen dat een rondje niet voldoende was. Er moest meer volgen’’, dacht Hekman. Dat klopte, want naderhand namen opnieuw zeven rijders een tweede ronde voorsprong. Weer daarbij: Hekman, Hoolwerf en Stroetinga. Maar ook Ingmar Berga. De Drent ging zelfs op jacht naar een derde ronde, maar dat lieten de mannen van Anema niet gebeuren. Zo draaide het uit op een sprint van de zeven vluchters, en vooral op een duel tussen Hoolwerf, Hekman en Stroetinga. Die laatste ging nog als eerste de laatste bocht in, maar op de laatste honderd meter was het Hekman die er langs kwam en net iets eerder zijn schaats over de streep duwde. Hekman gokte en won. ,,In de laatste bocht zat een groot gat. Stroetinga ging er omheen, ik wist dat ik er doorheen moest en een beetje geluk moest hebben om te kunnen winnen. Dat ging net goed.’’ Op weg naar de streep waande Hekman zich sterk. ,,Ik weet dat ik Stroetinga en Hoolwerf allebei kan hebben. Dat bleek.’’ Bij de dames minder spektakel. Het grote peloton bleef tachtig ronden bij elkaar in een race zonder de klassementsleidter Francesca Lollobrigida. De Italiaanse had de eerste drie wedstrijden gewonnen, maar met ‘Lollo’ in Harbin roken anderen hun kans. Daar kwam echter niets van, want er was maar één vrouw de snelste in Thialf, en dat was Irene Schouten. Zij klopte in de sprint Bianca Roosenboom en Iris van der Stelt, maar het kon de in Heerenveen wonende Noord-Hollandse nauwelijks boeien. ,,Ik ben gestart, ik heb gereden en ik heb gewonnen, maar het gebeurde eigenlijk allemaal op de automatische piloot. Ik voelde er niets bij’’, vertelde de geëmotioneerde Schouten. ,,Mijn moeder heeft afgelopen week een hersenbloeding gekregen en ze ligt nog steeds in het ziekenhuis. Sindsdien staat alles op z’n kop en is schaatsen echt bijzaak. Ik ben alleen gestart in Thialf om mijn hoofd een beetje leeg te krijgen.’’  

Auteur

Harry de Jong