Veenbranden: Even wennen

Heerenveen

Ik werk bij een zorgverzekeraar. Aan het einde van het jaar is het daar erg druk bij de afdeling klantcontact. Mensen bellen, mailen, chatten en whatsappen met vragen over hun verzekering

Ze willen overstappen of hun verzekering wijzigen, hun eigen risico veranderen of gewoon iets weten over een vergoeding. Bij het bedrijf waar ik werk, dachten ze dat het wel goed zou zijn als mensen van andere afdelingen ook eens rechtstreeks contact hadden met klanten. Want daar doen we uiteindelijk voor. Ik gaf me op. Door omstandigheden was ik niet zo druk, dus ik had de tijd er ook wel voor.   Het viel wel een beetje tegen, je moest er van alles voor leren. Een diploma Wet Financieel Toezicht Zorgverzekeringen halen, een interne opleiding volgen en ooknog een toets halen over de wijzigingen in 2017. En omdat ik eerst alleen zou mailen, ook nog een certificaat over de stijl waarin we schrijven.   Ik kwam in een team met mensen die ook alleen mailen. Dat team bestaat uit doven en slechthorenden. Typisch iets waar je als handicaploze mens wel aan moet wennen. Ineens merk je dat doof of slechthorend meer is dan alleen maar meer moeite hebben met horen en vaak ook praten. Het is een andere manier van met elkaar omgaan. Allereerst is het veel stiller op de afdeling. Op een ‘gewone’ afdeling wordt voortdurend gekletst over van alles en nog wat. Bij ons dus niet. Er is bijna geen ‘social talk’. Je moet ook eerst iemands aandacht trekken, voor je kunt communiceren. Het is namelijk erg belangrijk dat ze je zien praten. Omdat ze in betrekkelijke stilte leven, zijn mijn collega’s ook veel geconcentreerder bezig. Hun hoorapparaat zetten ze soms uit, om storende omgevingsgeluiden te weren. Eén collega heeft een signaalhond. Zeg maar een soort blindengeleidehond, maar dan voor geluiden. Hij tikt de baas aan bij belangrijke geluiden zoals de bel, als ze iets laat vallen, verkeer, alarm, de telefoon of de wekker.   Ineens was ik mij bewust dat horen meer is dan communiceren. Als je over de Dracht ging lopen met dopjes in je oren, zou je merken dat je ook contact met de omgeving voor een deel verliest. Kortom, dit tijdelijke werk leert me meer dan alleen kennis over zorgverzekeren! Voor mij als kletskous best lastig. Annabel

Auteur

Harry de Jong