Recensie: Verrassende beelden in Gees

Heerenveen

Herfstexpositie met glaswerk van Hanneke Pereboom en sieraden van Dirk Bruinsma bij Beelden in Gees, Schaapveensweg 16 in Gees. Tot en met 18 december.

Het bleek een dubbele verrassing waar ik voor kwam te staan. Over een smalle klinkerweg reed ik reed ik, want omgeleid omdat de brug over de Verlengde Hoogeveensevaart is verdwenen. Op die Schaapveensweg hoopte ik niemand tegemoet te komen, want het is er smal – erg smal. Het zal wel ooit een zandpad geweest zijn waarover de schapen werden gedreven van het ene heideveld naar het andere grasland. Later, toen er meer verkeer kwam en er minder schaapskuddes waren, zal het pad tot straat geworden zijn – verhard met stenen. Langs deze weg aan weerzijden de velden. Glad geschoren in deze tijd van het jaar. Dus een weids uitzicht met hier en daar een strook bomen. Een coulissenlandschap waarin opeens, als een vruchtbare oase in een dorre woestijn, een met groen omzoomde tuin opduikt. De eerste verrassing. “Beelden in Gees” blijkt een plek om een artistiek gemoed te verkwikken. Ik ben daar op uitnodiging van een bevriende zilversmid. Ik wist wel van Gees, maar ik kende niet de beelden. De tuin, waarom het vooral bekend schijnt te zijn, ligt er verlaten bij. Alleen in de zomer is het er bevolkt en levendig. Op dit moment kan ik er terecht in de galerie onderdak. En dat geeft al veel kijkplezier. Het woord beelden heeft velerlei uitleg. Er kunnen beeldhouwwerken of ruimtelijke objecten bedoeld worden, maar het kan ook gaan om de verbeelding in het platte vlak. Beide zijn terug te vinden in Gees, met bijzondere uitkomsten. Tussen alle andere uitdrukkingen ben ik op zoek naar twee kunstenaars uit mijn eigen omgeving. Op het spoor gezet van twee Friezen hier in het zuiden van Drenthe. Het werk van Hanneke Pereboom ken ik als gesneden uit harde steen of gegoten in vet brons. Ik was ooit bij de opening door Huub Mous van haar galerie en atelier in Nieuwehorne. Zij heeft in cursussen al veel mensen door de jaren heen de liefde voor het beeldhouwen bij gebracht. In haar eigen uitdrukkingen zijn details ondergeschikt aan het beeld dat ze schept van de mens. Golvende lijnen volgen glooiingen van en speuren naar het menselijke lichaam. Want vooral het vrouwenlijf is onderwerp van en inspiratie voor de beelden van Hanneke. Het was voor mij dan ook een verrassing in Gees glaswerk van haar hand te zien. Met dit materiaal zet ze echter eenzelfde handtekening neer, hoewel hier in het beste werk het detail niet wordt uitgevlakt. Er zijn glazen objecten, die uit fondant gesneden lijken. Het zijn evenwel gegoten objecten. Ze ogen enigszins primitief en hebben niet de kracht die haar stenen beelden wel bezitten. Anders is dat met het veelkleurige glas. In platen gevormd met een matte voorstelling die gezandstraald lijkt te zijn. En in een fuse techniek waardoor kleine glasramen ontstaan. De in glas gebeelde kledingstukken volgen de lijnen van het lichaam en bezitten in reliëf het stramien van de stof. Vooral wanneer Hanneke bij haar leest blijft – bij het nalopen van de lijflijnen in materie, kleur en plooi – is de uitkomst meer dan bijzonder. De sieraden van Dirk Bruinsma zijn eenvoudige decoraties. Uiterst draagbaar bij elk kledingstuk en in ieder lichaamsdecor. Niet bijzonder in uitdrukking, maar wel vakkundig in vorm en uitbeelding. Kleine stenen die met vaste hand in tedere hangers zijn gezet. Broches, kettingen, ringen en een enkele armband geeft Dirk een bepaalde verfraaiing mee. Hij heeft zijn atelier in Katlijk en bevolkt met anderen It Alde Tsjerkje van Mildam. Een gebouw vol snuisterijen en hebbedingen, maar ook is er kunstzinnig beeldmateriaal te zien. Bruinsma draagt zijn steentje bij met zijn sieraden in eenvoud, die gedragen tot meervoud aan schoonheid leidt. Jurjen K. van der Hoek -------  

Auteur

Harry de Jong