De Creatieve Mens: tokkelend begeleiden

Heerenveen

“Mijn leven bestaat uit muziek.” Vader Van Galen ziet in Robert een padvinder, maar moeder voelt meer voor de muziek. Robert krijgt geld om een gitaar te kopen en gaat op les. Hij komt in aanraking met de meerstemmige klanken van The Beatles en is er weg van, hoewel de band al niet meer bestaat wanneer hij tot verstand komt.

“Alle elpees heb ik gekocht en grijs gedraaid. Per dag oefende ik twee uren op de gitaar. Ik was er helemaal gek van. Toen ik een C en een A mineur akkoord kon pakken, had ik al een bandje met een paar jongens. We speelden lekker de hele middag, terwijl anderen gingen voetballen op een veldje. Het stelde niet veel voor, maar op een gegeven moment ontstond er wel wat om mee op te treden.” Robert wil iets doen in de muziek. Het wordt docent om het eigen plezier in spelen over te kunnen brengen op anderen. Hij geeft vier dagen per week les aan een middelbare school en heeft aan huis een eigen muziekpraktijk. “Ik geef op zo’n manier les dat ik mezelf overbodig maak. Mijn leerlingen spelen mij niet na, maar gaan een eigen weg. Ze moeten ook niet langer dan drie of vier jaar bij mij zijn. Ze stromen door naar een ander, die hen nieuwe kneepjes kan leren. Het is muzikaal ongezond dat je jarenlang van dezelfde docent les krijgt. Door verschillen in aanpak verbreed je de horizon. Zo raap je jou kennis bij elkaar.” Robert leert de leerlingen noten lezen. Hoewel muziek dat voor hem niet is. Het notenschrift is een middel om elkaar te verstaan. “Muziek zit in je oren. Leer je iemand alleen noten lezen, dan ontwikkelt zijn tweede gehoor zich niet. Noten leggen een beperking op. Ik ontwikkel liever de creativiteit. De beste popmuzikanten kunnen geen noot lezen, maar spelen op gehoor en gevoel.” Robert voelt de opleiding aan het conservatorium toch niet als een beperking. Hij denkt dat hij zich daaruit wel heeft los gewrikt. “Ik houd van meerstemmige muziek. De zuiverheid, dat vind ik prachtig. Ik ben geen jazzmuzikant. Daar moet ik te veel bij nadenken, en jazzmuzikanten denken niet na – ze horen iets en reageren daarop. Het is voor mij een georganiseerde puinhoop – met alle respect, want het zijn goede muzikanten.” Robert leert nog steeds, verdiept en verruimt zijn kennis. Analyseert fuga’s en sonates om de bevindingen toe te passen op gitaar. Hij vindt dat een nummer overeind moet blijven ook als het puur gespeeld wordt. Het moet helemaal uitgekleed kunnen worden om uit te komen op harmonieën en akkoordenschema’s. “Ik heb me toegelegd op de fingerpickingtechniek van het gitaar spelen. Dat gebruik ik om in de achtergrond te spelen, want ik ben geen frontman. Ik kan wel soleren, maar liever begeleid ik tokkelend meerstemmige zang. Ik speel nu bij Sânman en Sikke, een vocale mannengroep. Iemand begeleiden zodat er spanning ontstaat. Onderdeel van het spel zijn en dat zo goed doen dat de ander uit de verf komt.” Bent u creatief en wilt u mee in deze rubriek? Of kent u een persoon die daarmee wel in de krant mag? Creatief in de meest brede betekenis: van kunstschilder tot beeldbouwer en van dichter tot muzikant, van klusjesman tot tekenaar en van praatjesmaker tot plaatjesmaker. Geef naam en adres door via info@jurjenkvanderhoek.nl Jurjen K. van der Hoek

Auteur

Redactie