De Creatieve Mens: illustratie en grafiek

Heerenveen

Ze is een beelddenker. Geeft een vertaling van de derde dimensie in het platte vlak. Maar Aukje Terpstra laat zich vooral inspireren door shodô, de weg van het schrijven, de Japanse kalligrafie. Het is een kunstvorm om karakters mooi op papier te krijgen. De oriëntaalse kunstenaar doet er niet lang over om een enkel karakter te schrijven, maar moet eerst zijn geest helemaal klaar maken om dan opeens in een aantal halen achter elkaar de letter te schrijven. Zo gaat ook Aukje te werk.

“Een week lang doe ik niets, staar elke dag voor me uit. En dan aan het eind van de avond – opeens – komt het los. Ik ga ervoor zitten en een uur later zijn negen werken klaar. Daarvan zes goed gelukt en drie gooi ik er weg. Kijken is mijn ding. Eerst kijken en dan werken.” Aukje wil naar de grafische school, maar vader steekt daar een stokje voor. Vaste prik bij jonge creatieve mensen: leer maar een vak, dan heb je een leuke hobby. Dus wordt Aukje schoonheidsspecialiste en doet nog een grimeopleiding. “Ik wil met mijn handen bezig zijn. Mensen mooi maken of er anders uit laten zien. Maar een schoonheidssalon, dat is toch mijn ding niet. Ik heb het wel een paar jaar gedaan. Het is eigenlijk een omweg geweest naar wat ik nu doe. Want ik ben altijd blijven tekenen en heb na een aantal jaren toch de stap gezet om me aan te melden voor de kunstacademie. Daar probeerde ik al Japan en Friesland te combineren.” Dat is niet eenvoudig, want Aukje is niet zo van het zichtbare landschap. Ze laat zich in haar tekeningen, hout- en linosneden inspireren door de elementen. Werkt zonder kleuren in zwart en wit. (“Oost-Indische inkt is zo heel mooi warm zwart.”) Friese termen als fjoer en loft bijvoorbeeld komen samen in het door haar ontworpen Japans karakter lânskip. Het leest op de kant van boven naar beneden. Daardoor zijn het niet de letters die meteen opvallen, maar is het de abstracte beeltenis die op de kijker toekomt. “De Japanse haiku inspireert me. Die eenvoud, en toch zo trefzeker. Op die manier wil ik werken. Het zwart en het wit, daar speel ik mee. Ik probeer wel een landschap te maken, maar val toch steeds terug op een abstract beeld. Ik studeerde af op illustratie en grafiek. Een werkstuk schets ik in inkt en werk dat uit tot een hout- of linosnede. Zo combineer ik beide technieken. Op de academie heb ik een jaar voor ruimtelijk werken gekozen, maar dat was me te vaag. Daar werd meer gekletst in de ruimte, dan dat we aan het werk waren. Filosoferen over wat ruimtelijk is en wat niet. Ik wil het zien, dus maak het dan!” Ze had een atelier aan huis, deed mee met het Kinikek festival en was grimeuse bij het Minitheater Friesland. Nu heeft Aukje een ruim onderkomen aan de Trambaan, samen met oude liefde Marnix Mooibroek. Ze werken er en exposeren kunst, waar eertijds fietsen werden verkocht en gerepareerd. “Sinds een paar weken heb ik een eigen drukpers. Hoe fijn is dat!” Bent u creatief en wilt u mee in deze rubriek? Of kent u een persoon die daarmee wel in de krant mag? Creatief in de meest brede betekenis: van kunstschilder tot beeldbouwer en van dichter tot muzikant, van klusjesman tot tekenaar en van praatjesmaker tot plaatjesmaker. Geef naam en adres door via info@jurjenkvanderhoek.nl Jurjen K. van der Hoek

Auteur

Redactie