De Creatieve Mens: laagdrempelig schrijven

Heerenveen

“Zonder creatief te zijn heb ik nooit kunnen werken.” Wanneer je het over Harry de Jong als creatieveling wilt hebben, heb je het over zijn gedichten, spreek je van zijn boeken over country muziek en zijn interviews met muziekgrootheden, merk je zijn vlogs op Omrop Fryslân op. Van fietsenmaker en klerk via conservator tot dichter en journalist. Harry in vogelvlucht.

“Ik ben altijd heel creatief met taal bezig. Eerst die korte puntdichten, waarbij het geloof me erg inspireerde en de tegenstrijdigheden in het leven. Het was allemaal bloedserieus bedoeld, maar tijdens dichtersavonden kreeg ik met mijn werk de lachers op de hand.” Van archivaris in de oudheidkamer tot museumconservator belandt Harry bij de krant. Hij is letterlijk van de straat geplukt door de hoofdredacteur en zal er tot zijn pensioen wel blijven zitten. “Het maken van een politiebericht geeft me net zoveel voldoening als het schrijven van een gedicht. Bij de krant heb ik me helemaal uit kunnen leven, ik kon schrijven wat ik wilde. Mijn verhalen vroeger waren meer persoonlijk van toonzetting dan nu. Toen was de wereld nog vergeven van kleurrijke figuren. Ik vond het mijn taak daar over te schrijven.” In de journalistiek is Harry een autodidact. Zonder opleiding weet hij de lezer aan zich te binden door een heldere en duidelijke schrijfstijl. Het gedetailleerd beschrijven van de sfeer in zijn interviews kost soms meer woorden dan het eigenlijke gesprek zelf. “Laagdrempelig. Zo schrijf ik, want de beppe van 80 en de pakesizzer van 6 moeten het kunnen begrijpen. Je hoeft jezelf niet te bewijzen door te verkondigen dat je kennis hebt. Wat je weet, draag je uit, maar een ander moet het wel kunnen snappen anders sla je de plank mis. Ik dichtte over simpele dingen, maar op een gegeven moment had ik alles al een keer gezegd. Later, toen ik dorpsdichter werd, boorde dat opnieuw creativiteit aan. Ik schreef weer in begrijpelijke taal over het wel en wee dat me opviel in Heerenveen.” Voor landelijke muziekbladen recenseert Harry cd’s en zoekt in opdracht artiesten op. Dat brengt hem naar veel plekken in de wereld en bij mensen die, ondanks hun grootheid, maar heel gewoon blijken te zijn. Op zijn dictafoon registreert hij muzikanten van The Rolling Stones tot ZZ Top en van Johnny Cash tot Dolly Parton. Maar ook Frans Bauer en Pieter van Vollenhoven. “Haha, ja, ik drong met de knieën door de broek, het lange haar in een staart en ongeschoren tot in de werkkamer van Pieter van Vollenhoven door en hij speelde een boogie-woogie voor mij op zijn piano. Uniek!” Naast het schrijven over muziek was Harry zelf ook een blauwe maandag muzikant. “Je moet de sterke behoefte hebben om op te treden zodat mensen je horen. Met muziek heb ik dat nooit gehad. Ik vond het leuk gitaar te spelen, maar hoefde niet gehoord te worden. Dat heb ik met schrijven dan weer wel. Ik wil dat het wordt gepubliceerd zodat mensen het kunnen lezen.” Harry blijft bij de tijd. De nieuwste creatieve uiting is het vloggen. Hij maakt filmpjes tijdens zijn muziekreizen en laat deze zien bij de omroep en op internet. “Ik was eerst sceptisch, maar ik loop nu overal te filmen. Als je er maar hart voor hebt, dan lukt eigenlijk alles wel.” Jurjen K. van der Hoek

Auteur

Redactie