Veenbranden: Kinderwerk

Heerenveen

Als kind van een jaar of tien liep ik bijna iedere dag meteen na schooltijd even een deur verder naar de buurman, een pas gepensioneerde ambachtelijke smid.

In zijn tuin stond een  houten werkplaats waar hij iedere dag nog wat uren werkte. Hij maakte slimme apparaten, kon er wat smeden en produceerde een goed doordachte grashark. Harken die perfect waren, geliefd bij hoveniers en plantsoenendiensten. Zijn kwaliteiten als smid en tuinier kwamen hier bij elkaar. Een perfecte en duurzame hark. Daarvan kon hij er een stuk of drie op een dag maken. Er was veel meer vraag, vanuit de wijde omgeving, maar hij liet zich niet opjagen. Kwaliteit en plezier stonden voorop. Ik keek m’n ogen uit hoe hij werkte. Al gauw waren er ook klusjes voor mij. Draadstaal poetsen, bandijzer afzagen, en al vrij snel ook precieze klussen als boren, draad buigen en zo. De productie kon er iets hoger door worden. Intussen vertelde hij me van alles over zijn leven als smid, en hoe hij tenslotte een constructiewerkplaats had. Ik leerde hoe belangrijk kwaliteit en vakmanschap zijn en dat er in het leven voor lanterfanten geen plaats is. “Een weinig handvouwen en een weinig sluimeren, en de armoede zal u overkomen als een dief in de nacht.” Kwam dat uit de bijbel, of was dat zijn eigen wijsheid? Ik nam het, met ontzag, in me op en deed mijn uiterste best om steeds moeilijker opdrachten heel precies uit te voeren. We zijn jaren verder. De buurman leeft al lang niet meer. Hij is oud geworden. Zijn lessen bleven me bij. Die harken? Die worden nog gemaakt. Duur en in een eenvoudiger uitvoering. Ze worden nog steeds gebruikt bij plantsoenendiensten. Nu in het hele land. Ik zie ze nog wel. Ook in Heerenveen. Kennelijk is er een fabrikant voor gevonden die er veel van maakt. Veel van maakt? Wanneer ik op details let, krimpt m’n hart ineen. De perfectie van toen, is er al lang niet meer. De oude baas zou me de laan uit hebben gestuurd vanwege dergelijk prutswerk. Nu is er naschoolse opvang voor schooljongetjes als ik toen. Die moeten nu sporten en spelen, ze hebben een smartfoon. Wat ben ik blij dat ik destijds mocht werken! Padapikirsaya

Auteur

Harry de Jong