Interview: ,Mijn patiënten zijn veel meer dan een gebit’

HEERENVEEN

 Volgende week wordt hij 70, maar tandarts Siep Goerres is nog lang niet van plan te stoppen.

Deze zomer zit hij 45 jaar in het vak en nog elke dag gaat hij bij wijze van spreken fluitend naar zijn werk. ,,Deze baan geeft zoveel voldoening,’’ vindt hij. ,,Maar voor mij zijn mijn patiënten dan ook veel mee dan een gebit. Mensen en hun verhalen interesseren mij mateloos.’’ Siep Goerres is in zijn beroep zo langzamerhand uniek: hij is namelijk altijd een traditionele tandarts gebleven, met één assistente. En daarmee bekleedt hij een opmerkelijke rol in het tandartsenwereldje, waarin een sterke tendens is naar ketenvorming en grotere groepspraktijken. Goerres bewijst echter dat er best ruimte is voor de kleinschalige praktijk. ,,Ik heb dan ook echt niet het gevoel dat ik tot een uitstervend ras behoor,’’ glimlacht hij. ,,Eerder tot een minderheidsgroepering. En die tijd is nog lang niet voorbij, want onderzoek heeft uitgewezen dat veel patiënten het liefst hun leven lang behandeld willen worden door één en dezelfde tandarts.’’ Goerres woont aan de Wiekslag. Voor hem een unieke locatie, want op deze zelfde plaats stond begin jaren zeventig van de vorige eeuw de mobiele tandartsenpraktijk waarin hij zijn carrière begon. Een creatie van Molendijk’s Wagenbouw uit deze plaats. Het bedrijf kondigde in de Heerenveense Courant van mei 1972 trots aan dat het om de eerste mobiele tandartsenpraktijk van Nederland ging, compleet met hal, toilet, wachtkamer, donkere kamer en praktijkruimte. Goerres had hem destijds persoonlijk laten bouwen. Woonwijk De Greiden was in opbouw en gezien de verwachte groei van het aantal wijkbewoners was er werk zat voor een eigen tandarts. Goerres: ,,Maar zo’n houten wagen had ook nadelen: de compressor stond buiten en als het stevig winter werd, bevroren de leidingen zomaar. En bij een stormwind stond de hele wagen te wiebelen.’’ Een van de eerste nieuwe zaken die de jonge tandarts invoerde, was behandeling op afspraak. ,,In die tijd had je ook in Heerenveen nog mega grote tandartspraktijken van soms wel achtduizend patiënten,’’ herinnert hij zich. ,,De wachtkamers zaten elke morgen in alle vroegte al afgeladen vol. Dat soort situaties was voor niemand ideaal en daarom heb ik het afsprakensysteem ingevoerd. Daarbij moest iemand zich dan eerst als patiënt aanmelden. Dat liep vanaf het begin prima.’’ Ruim acht jaar lang zou de mobiele tandartsenpraktijk in bedrijf zijn. Daarna zette Goerres een belangrijke nieuwe stap in zijn leven. Hij sloot  ,,een verbond’’ met collega Freerk de Boer en samen lieten ze aan de Vogelwijk een nieuwe praktijk bouwen.  Ieder had daarin z’n eigen behandelkamer. ,,Ik had toen al 2500 patiënten en dat aantal groeide gestaag door,’’ vertelt Goerres. ,,Ik denk dat ik rond de eeuwwisseling op zo’n 3500 zat.’’ Het waren drukke tijden voor de tandarts, want naast zijn baan was hij ook actief op tal van andere fronten.  Zo maakte hij deel uit van de technische commissie van zwemclub HZPC en schreef hij de wedstrijdverslagen van deze club voor de Heerenveense Courant. Daarnaast was hij tien jaar lang speaker bij alle door de Koninklijke Nederlandse Zwem Bond georganiseerde kampioenschappen in het hele land. ,,Dat waren echt tropenjaren,’’ zegt Goerres achteraf. ,,Ik had ook nog een drukgezinsleven. Het was echt rennen om dat allemaal te combineren.’’ Na 2002 besloot de tandarts dat het tijd was om een stapje terug te doen. ,,Ik heb toen duizend patiënten overgedaan aan collega Martin Heij. Dat gaf meer lucht en maakte mijn praktijk een stuk overzichtelijker. Als je je patiënten niet meer bij naam kent, dan ben je niet goed bezig, vind ik.’’ Goerres en zijn vrouw besloten ook meer te gaan reizen. Zo maakten ze lange fietsvakanties door Frankrijk, Spanje en in 2009 en 2010 trokken ze op hun tweewielers zelfs dwars door de Verenigde Staten en Canada. In beide vakanties gleden er maar liefst 6000 kilometer onder hun pedalen door. Maar ondertussen bleven de ontwikkelingen in de tandheelkunde doorgaan. Goerres: ,,In de afgelopen 45 jaar heb ik de tandheelkunde echt zien veranderen. In het begin probeerde je alle gebitsproblemen zelf op te lossen en kon je spreken van algemene tandheelkunde. Maar langzaamaan zijn we een soort verwijspraktijk geworden. Want overal zijn nu specialisten voor: orthodontie, implantaten, parodontologie, noem maar op. In de jaren tachtig kwamen ook de eerste mondhygiënistes. In diezelfde tijd dook de ziekte aids op en werden we in ons werk een stuk voorzichtiger door  handschoenen en monddoekjes te gaan dragen. Wat dat betreft is ons werk wel veranderd. Maar ik beleef er nog altijd veel plezier aan.’’ Goerres werd altijd geassisteerd door zijn vrouw Sieta, maar toen zij in 2011 een hartinfarct kreeg, moest ze afhaken. Sindsdien wordt de tandarts bijgestaan door Dieuwke Bosma, die daarvoor assisteerde bij collega’s Stegeman en Stegeman en Martin Heij. Goerres: ,,Samen klaren wij de klus in de nadagen van ons arbeidzame tandartsleven en dat doen we met heel veel plezier.’’ Hoe ziet Goerres de toekomst? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. ,,Ik zal waarschijnlijk na verloop van tijd mijn praktijk aan collega Sharif verkopen. Waarna ik hopelijk nog enkele jaren als medewerkend tandarts voor veel van mijn trouwe patiënten aanwezig zal zijn. Een leven lang werken, studeren en reizen, ja, daar teken ik voor. Wat dat laatste betreft: Samen met mijn vrouw hebben we echte droomreizen kunnen maken: met de camper dwars door Alaska, Californië, Nevada, Arizona en Nieuw Mexico. En niet te vergeten onze zwerftochten over het Australische continent. En hopelijk liggen er nog veel meer mooie reizen in het verschiet.’’ Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong