Reportage: Peter en Ids Overdiep een levenlang in de herenmode 

HEERENVEEN

 ,,We zitten hier een paar keer per week op dit bankje. Het is zo’n mooi stukje ongerepte natuur. Hier komt een mens helemaal tot rust.’’

De beide broers Peter (70) en Ids (81)  Overdiep kijken uit over versgroen weiland in het hart van het Ketliker Skar. Laag over het gras scheert een zwaluw. In de verte staan twee roodbruine Schotse Hooglanders afgetekend tegen de strakblauwe lucht. Het is doodstil. Alleen het geluid van een lichte bries die door de bladeren van de bomen langs de rand van het weiland ritselt. En natuurlijk het gekwetter van de verschillende soorten vogels die hier af en aan vliegen. Buizerds, valken, koolmeesjes, ze komen allemaal voorbij. Ideale plek  Kortom, een ideale plek voor de beide broers om terug te kijken op hun leven. ,,Wat voor cijfer zou jij je leven geven nu je er zo op terugkijkt?’’ vraagt Peter aan zijn broer. ,,Er zijn zoveel mooie dingen gebeurd, ik zou mijn leven zeker een acht geven,’’ lacht Ids. ,,Ik ook,’’ beaamt Peter. ,,Misschien zelfs wel een negen.’’ Het werkzame leven zit er op en de broers fietsen op dit moment naar hartenlust door de dagen.  En overal op hun routes hebben ze wel een leuke pleisterplaats ontdekt, voor een kopje koffie met gebak. Of zomaar even zitten op een bankje in de natuur, zoals hier in het Ketliker Skar. ,,We zien hier soms wel 40 herten en Schotse Hooglanders,’’ vertelt Ids. ,,Het is hier echt genieten. Nee, we hebben nog steeds geen elektrische fiets,’’ lachen de broers even later. ,,We doen het allemaal nog op eigen kracht.’’ Ids: ,,Jaren geleden fietste ik samen met mijn oude vriend Pieter Bakker wel 100 kilometer op een dag.  Naar mijn zus in Dronrijp en naar Gaasterland en Makkum. We kregen er nooit genoeg van. Maar Pieter leeft al niet meer. Op onze leeftijd zie je overal om je heen mensen wegvallen.’’ Sigaar Ids steekt een sigaar op en kijkt tevreden voor zich uit. Hij en Peter hebben hun leven lang doorgebracht in de herenmode. Peter had een zaak in herenkleding in Joure. Tot hij in 2008 een herseninfarct kreeg. Toen besloten hij en zijn vrouw de winkel te verkopen. ,,Ik kreeg dat infarct toen ik bezig was de ramen te lappen,’’ vertelt Peter. ,,Ja, je hebt alles in dit leven niet altijd zelf in de hand.’’ Ids heeft het grootste deel van zijn leven de herenmodezaak Overdiep aan de Dracht gerund. Inmiddels is de winkel overgenomen door zijn kinderen Bernhard en Lisette. Deze laatste is tevens eigenaresse van een damesmodezaak aan dezelfde winkelstraat. Overdiep is daarmee een van de oudste nog bestaande zelfstandige modezaken in Heerenveen. Ids: ,,Onze ouders Yme en Stien zijn aan de Dracht begonnen met een winkel in hoeden, petten, overhemden, bretels, sokophouders en papieren boorden. Zijn vader Marcus had het pand destijds gekocht voor 13 duizend gulden. Pa en ma hadden acht monden te voeden, geen kleinigheid. Maar het was altijd gezellig, we waren een leuk gezin.’’ Voordat Ids de zaak van zijn ouders overnam, werkte hij eerst een tijd in een sigarenwinkel aan de Dracht. Begin jaren zestig trouwde hij met Akke en dat was ook zo’n beetje het begin van zijn lange loopbaan in de herenmode. Maar er moest eerst nog even een kleinigheid recht  gestreken worden. ,,Wij waren streng katholiek en Akke niet. Mijn vader had daar grote moeite mee. Hoe ik met een niet katholiek meisje thuis durfde komen. Maar dat veranderde snel: binnen de kortste keren hadden ze Akke geaccepteerd.’’ Aanbod Eenmaal aan het roer van de winkel van zijn ouders breidde Ids het aanbod al snel uit. De zaak in hoeden en petten werd een winkel met een compleet aanbod van herenmode. En daarmee was de naam Overdiep niet meer wel te denken uit het Heerenveense winkelaanbod. Peter ging ondertussen naar Marten’s Mode in Sneek en begon in 1972 een eigen zaak in Joure. Hij was inmiddels getrouwd met schaatskampioene Anne Marie Hoogkamp. ,,Ach, wat was de wereld toen gemoedelijk,’’ verzuchten de broers terugkijkend op de dagen van weleer. ,,Iedereen kende elkaar en je gunde elkaar als ondernemer alles. We kochten alleen bij collega’s. Vooral in de jaren na de Tweede Wereldoorlog was er een grote saamhorigheid. Je moest alles gezamenlijk opbouwen, want niemand had wat.’’ Ids heeft er nooit voor gevoeld om zijn modezaak uit te breiden met damesspullen. ,,Herenmode lag me gewoon goed. Terlenka en corduroy broeken, kwalitatief goed spul voor een betaalbare prijs, dat is altijd het handelsmerk van Overdiep geweest en dat is het nog steeds. Maar het modebeeld is natuurlijk wel veranderd. Zelfs in de jaren zestig liepen mannen nog in pakken, maar dat zie je bijna niet meer. Het is nu allemaal vrijetijdskleding, zondagse kleren bestaan niet meer.’’ Herinnering Als de klokken her herinnering luiden, is het zondag in het hart. Dat geldt ook voor Ids en Peter Overdiep. Ze kijken peinzend uit over het groene weiland. Hoog in de lucht wiekt een zwaluw voorbij. Een Schotse Hooglander graast tevreden in de verte. De beide broers besluiten op te stappen. Nog even een fietstochtje naar Nieuwehorne. Het is namelijk tijd voor koffie en een gevulde koek bij Plaza Coop aan de Schoterlandseweg. ,,Ja, ook een vast stekje van ons,’’ lacht Ids. ,,We fietsen elke middag z’n 25 kilometer en dan hebben we wel wat lekkers verdiend.’’ Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong