De Uitdaging: “Het wereldrecord verbreken”

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer windsurfer Twan Verseput.

Dat hij zich nu klaar zou maken voor een wereldrecordpoging zo snel mogelijk windsurfen, had de 24-jarige Twan Verseput nooit gedacht. Rond zijn twaalfde begon hij met volleyballen en daar lag volgens hem zijn carrière. Twan speelde in Jong Oranje en volleybalde een tijd in de eredivisie. Hij had zeker ambities en het was zijn doel om voor een buitenlands team uit te komen. Maar een hardnekkige knieblessure gooide roet in het eten. Na een revalidatieperiode was Twans knie nog steeds niet helemaal goed en was het het beste voor zijn knie om helemaal te stoppen met volleybal. Windsurfen “Dat was een hele moeilijke beslissing. Helemaal omdat je met iets stopt waar je heel hard voor gewerkt hebt. Dat is in een keer allemaal weg. Windsurfen deed ik er altijd al naast als hobby. Toen ik moest stoppen, had ik iets waar ik mijn pijlen op kon richten en wat ook voor heel veel afleiding zorgde. Toen ik het definitieve oordeel hoorde dat ik niet meer kon volleyballen, ben ik naar Tenerife gegaan. Voor de leuk en om te trainen met windsurfen. Dat vond ik zo leuk, dat ik besloot me volle bak te richten op windsurfen”, zegt Twan Verseput. Hij zei altijd dat hij nooit met windsurfen hetzelfde ging doen al bij volleybal, maar hij wil heel graag winnen. “Op de een of andere manier zit dat in mij. Als ik ergens aan begin, wil ik beter worden.” Trainen Twan had dan ook niet verwacht dat hij aan kampioenschappen windsurfen zou meedoen en wereldkampioen op het onderdeel speedsurfen zou worden. “Helemaal ook omdat de periode dat ik me serieus op het surfen ben gaan richten tot mijn eerste serieuze wedstrijd, heel kort was.” Hij traint wanneer er wind is. “Zodra het waait, sta ik op het water. Ik heb veel geluk met mijn sponsor en tevens werkgever Fieber. Zij geven mij de kans om tijdens mijn werk weg te gaan als het begint te waaien zodat ik kan trainen. Dat helpt enorm. En ik kan geld sparen voor trainingen en reizen.” Wedstrijden “Mijn studie fysiotherapie staat tijdelijk op stop. Dat deed ik naast mijn sport. Ik heb nu met eigen ogen gezien wat een blessure kan doen, dan is het zomaar in een keer afgelopen. En als je opeens niks hebt, val je in een groot zwart gat. Je moet er wel iets naast hebben.” Vanwege het trainen en de wedstrijden in het buitenland, heeft Twan momenteel een pauze met zijn studie. Zijn eerste wedstrijd dit seizoen was in Zuid-Frankrijk, maar die ging niet door omdat het niet waaide. “Dat is het enige nadeel van onze sport. Of ja nadeel, dan zit je vijf dagen te wachten op het strand totdat er wind is.” Twan is momenteel druk met het WK Slalomsurfen op Texel dat van 10-16 juni wordt gehouden. Daarna heeft hij het WK Windsurfen op Fuerteventura, doet hij in augustus mee aan het EK Speedsurfen op Gran Canaria en Twan sluit zijn seizoen af met een wereldrecordpoging in Luderitz, Namibië. Wereldrecord verbreken “Het is mijn uitdaging om oktober/november dit jaar een gooi te doen naar het wereldrecord snelheid in Luderitz. Ze hebben daar speciaal een kanaal voor gegraven in het zand. Daarnaast heb je woestijn en bergen zitten. Je krijgt de wind vanuit de woestijn, die maakt versnelling over de bergen en dat zorgt ervoor dat je heel veel wind uit een hele constante richting hebt. Ze hebben een kanaal van vijf/zes meter breed gegraven in het strand, zodat je heel vlak water hebt. Daar ga je met snelheden tegen en over de 100 kilometer per uur overheen.” Het huidige wereldrecord staat sinds twee jaar op 98,6 kilometer per uur gemiddeld over 500 meter. “Je hebt een heleboel kansen. Je schrijft je in per week om op het kanaal te mogen varen, daar betaal je flink wat geld voor. Ik ga drie weken en gedurende die weken, als de wind goed is, mag je gewoon proberen. Een auto brengt je elke keer na een run weer met je spullen omhoog. Het is gewoon gaan gaan gaan en dan wachten tot je een keer een hele harde vlaag hebt waarmee je helemaal tot aan beneden komt en dan hopen dat je op dat moment alles onder controle hebt.” Vrijheid “Sinds dit jaar speel ik ook weer af en toe volleybal. Dan sla ik met vrienden of familie een balletje. Dat kon ik daarvoor niet. Mijn broertje volleybalt in de eredivisie en ik ben het eerste jaar na mijn blessure niet wezen kijken. Dat kon ik gewoon niet aan, dat vond ik te moeilijk. Ik wilde zelf te graag op het veld staan. Op een gegeven moment kun je dat een plekje geven en ik besef ook wel dat ik er nu iets heel moois voor terug heb gekregen. En dat ik heel blij mee mag zijn dat ik die mogelijkheid heb dat ik iets anders kan doen.” Windsurfen was voor Twan in het begin zeker een hele goede uitlaatklep om frustraties die hij had door het stoppen met volleybal kwijt te kunnen. “Windsurfen is compleet iets anders dan volleybal. Wat ik zo fijn vind aan windsurfen, is de vrijheid. Je bent heel vrij. Het is ik, de wind, het water en mijn spullen.” Mieke van Veen

Auteur

Redactie