Vak 25: Lieke

Heerenveen

Tijdens een van zijn ‘passeerbewegingen’ wilde Arber Zeneli dwars door zijn directe tegenstander heen. Dat lukte niet. Zoals zaterdagavond vaak iets mislukte bij Zeneli.

Bij de andere Heerenveeenspelers trouwens ook. Op het moment van die recht-door-de-tegenstanderactie van onze linksbuiten dacht ik met weemoed aan Lieke Martens, de snelle, technisch vaardige linksbuiten met de fluwelen balbehandeling van het Nederlands vrouwenelftal. Eigenlijk had ik op deze plek een paar kritische regels aan de Oranje Leeuwinnen willen wijden. Ze mogen dan wel Europees kampioen zijn geworden, maar écht voetballen kunnen ze niet: hun spel is stroperig, de techniek bij veel speelsters gebrekkig, de balbehandeling inferieur, de handelingssnelheid ondermaats. Ja, behalve bij Lieke … Na het aanschouwen van Heerenveen-Heracles durfde ik niet meer zo goed: het spel van de onzen was stroperig, de techniek liet bij veel spelers te wensen over, evenals de balbehandeling, van handelingssnelheid was meestal geen sprake. Behalve natuurlijk bij Ødegaard, ‘onze Lieke’ … Toch hadden we vooraf zin in het nieuwe seizoen. We wreven ons vergenoegd in de handen, zeker na de veelbelovende, spectaculaire openingswedstrijd vorige week in Groningen. Onze euforische stemming ebde zaterdagavond al snel weg: Heerenveen had weliswaar veel balbezit, maar breide en breide en creëerde nauwelijks kansen. Heracles verschanste zich op eigen helft, kwam er soms gevaarlijk uit en scoorde pal voor rust 0-1. Bijna hadden de Almeloërs de winst over de streep getrokken, ware het niet dat de vervanger van Zeneli, debutant Mihajlović, in extremis de gelijkmaker binnenkopte. Ach, had Arber maar iets van Lieke, mijmerde ik toen hij werd gewisseld ...   Rob Kerkhoven www.robkerkhoven.nl  

Auteur

Harry de Jong