De Uitdaging: “De zaak perfectioneren”

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Henk Bijlsma, eigenaar van Plaza Snackpaleis in Oudeschoot.

Brandweerman, politieagent of boer. Dat waren beroepen die Henk Bijlsma (48) als klein jongetje wel zag zitten. Naarmate hij ouder werd, wist hij welke kant hij op wilde gaan. De horeca. Na de mavo ging hij naar de Middelbare Hotelschool. Wat hem aansprak in de horeca was het koken op zich. Het bereiden van etenswaren. Zijn eerste baantje was in het paviljoen bij de camping aan het Sneekermeer in Terherne. Sindsdien is hij altijd werkzaam geweest in de horeca. In 1990 kwam hij bij snackbar Plaza Snackpaleis terecht. Dienstplicht “Ik moest in 1990 mijn dienstplicht nog vervullen, toen was ik net klaar met school. Omdat ik mijn dienstplicht nog moest vervullen, kon ik in die zin geen werk vinden. Via een uitzendbureau ben ik toen bij Plaza Snackpaleis terechtgekomen bij de toenmalige uitbater en dat zou voor een of twee maanden zijn”, zegt Henk Bijlsma. Oorspronkelijk zou hij in oktober 1990 op moeten komen voor dienstplicht maar dat werd uitgesteld naar januari 1991. Sergeant menagemeester Tijdens zijn dienstplicht was Henk ook bezig met voedsel. Hij was sergeant menagemeester wat betekent dat hij verantwoordelijk was voor de voeding van een kleine 500 man als ze op oefening waren. “Ik kwam er al gauw achter dat mijn inkomen als soldaat vies tegenviel. Het was rond februari/maart 1991 dat ik zei: ‘Ik moet er werk bij hebben, want ik kom hier niet meer van rond’. Mijn toenmalige werkgever kon me wel weer gebruiken en toen ben ik in de weekenden in de snackbar aan de slag gegaan en zat ik doordeweeks op de kazerne.” Eind 1992 zat de dienstplicht van Henk erop en ging hij fulltime aan de slag in de snackbar. Eigenaar “Ik kwam hier onder het mom van dat ik bedrijfsleider zou worden, want er zou een tweede bedrijf komen. Dat is nooit gebeurd. Vervolgens waren hier rond 1995 wat ontwikkelingen waardoor ik de kans kreeg om het over te nemen. Dat heb ik op 1 juli 1996 gedaan samen met een compagnon.” Het was nooit zijn droom om een eigen snackbar te runnen. “Ik ben hier per ongeluk in komen rollen. Je komt van de hotelschool af en dan heb je toch andere dromen. Maar sommige dingen komen gewoon op je pad en dan maak je keuzes.” Wat het werk leuk maakt voor hem, is dat hij ondernemer is. Hij is alles in een: schilder, timmerman, loodgieter en boekhouder. “Je moet alles zelf kunnen doen. Het maakt niet uit of je een cafetaria, kledingwinkel of een garage runt, je bent ondernemer, met alle aspecten die erbij horen.” Overvallen In zijn snackbarcarrière heeft Henk drie overvallen meegemaakt. De laatste was op 3 mei dit jaar. Alle drie de keren waren de overvallers uit op geld. Geen van de overvallers is ooit gepakt. Hoe ga je daar als snackbareigenaar mee om? “Voor mijn collega die er drie keer bij was, was het behoorlijk heftig. Dat gaat nooit meer weg, je houdt het levenslang bij je. Ik vond de eerste keer het heftigst, terwijl ik er niet bij was geweest. Toen was het ook een enorme puinhoop hier. Het lag vol met poeder voor vingerafdrukken en voetafdrukken. Het is heel raar, je gaat gewoon weer aan het werk, het is een dag als alle anderen, alleen je hebt heel veel mensen die komen vragen hoe het met je gaat, je wordt er de hele dag mee geconfronteerd en die weken erna ook nog steeds. Vervolgens kom je op tv, op Dumpert met een filmpje waarbij te zien is hoe ik mezelf verdedig tegen de overvaller.” Doorgaan “Het is het me zeker niet waard om te stoppen. Stoppen is geen optie. Dit werk is mijn inkomen, het is mijn broodwinning. Hetzelfde geldt voor mijn collega’s.” Henk is niet per se banger geworden, maar heeft wel de nodige maatregelen getroffen. Zo is het bijvoorbeeld na 20:00 uur alleen nog maar mogelijk om te pinnen in de snackbar. Ook merkt hij dat hij bij bepaalde mensen verkeerd reageert, omdat hij dan iets van de dader herkent. “Als ik bijvoorbeeld zie dat iemand met twintig graden een capuchon op heeft, dan ga ik in de ankers. Daar word ik niet vrolijk van.” Het feit dat de daders nog vrij rondlopen, frustreert Henk weleens. “Dat ze daardoor nu de kans krijgen om dit bij een ander te doen, dat frustreert. Sowieso dat iemand gewoon bij je komt om ongevraagd je spullen, je geld mee te nemen. Ga zelf werken, val ons er niet mee lastig.” Perfectioneren Zoals gezegd gaat Henk gewoon door en ziet hij nog steeds uitdaging in zijn werk. “Wat ik wil, is de zaak perfectioneren met een nieuw interieur dat helemaal bij de tijd is.” Hij wil de puntjes op de i zetten met een nieuwe vloer, nieuwe tafels en stoelen en een nieuwe counter. De snackbareigenaar probeert dit jaar of volgend jaar de boel helemaal rond te hebben. “Ik wil dat ik een mooie zaak heb, waar gasten met plezier komen en waar ze lekker kunnen eten. Daar doe ik het voor.” Mieke van Veen

Auteur

Redactie