Kunstbeurs Rotary Heerenveen: Dimitri Feenstra

HEERENVEEN

De Rotaryclub Heerenveen houdt van 27 tot en met 29 oktober een kunstbeurs voor het goede doel in hotel Tjaarda. De komende weken worden enkele van de vele kunstenaars die aan deze beurs meedoen in deze krant voorgesteld.

Hij heeft de kleinste galerie van Nederland, staat aan de wieg van de Kunstroute Heerenveen en schildert het liefst en plein air in de Deelen, op Texel of aan de Engelse zuidkust.

Dimitri Feenstra is veertig jaar geleden geboren in Hommerts en getogen in Heerenveen. Hij wilde altijd al vrij kunstenaar worden, maar in zijn schooltijd was tekenen aan de VWO nog geen examenvak. Feenstra volgde daarom vrijwillig extra tekenlessen op de HAVO en kon met een map vol werken naar de kunstacademie. Eerst in Den Haag en later in Groningen. In het jaar 2001 studeerde hij af aan Minerva en twee jaar later bij het Frank Mohr Institute.

,,Ik geef zin en betekenis aan mijn leven door te schilderen. Het is voor mij net als ademhalen, ik moet het doen om te overleven. Ik zie de wereld om me heen en vertaal deze naar een omgeving van verf, of teken met houtskool of krijt. Dat geeft voldoening. Doe ik het een tijd niet, dan word ik chagrijnig.”

Feenstra schildert figuratief. Hij werkt naar de realiteit en schaart zichzelf bij het nieuw-impressionisme. Want de werkelijkheid vertaalt hij naar zijn beleving van dat moment, in zijn eigen stijl van schilderen. Het is een nieuwe vertaling.

,,Ik absorbeer wat ik zie en dat neem ik mee in het beeld, het gaat door een filter. Het is voor mezelf ook niet te herleiden waar het vandaan komt, laat staan dat de mensen het herkennen. Dat hoeft ook niet. Het uiteindelijke schilderij is anders geworden dan de bron waar ik het vandaan heb gehaald. Vooral het landschap, maar ook wel autobiografische portretten en tekeningen naar model. Zelfs plaatjes in een tijdschrift of foto’s uit de krant.”

Een portret beperkt Feenstra naar eigen zeggen. ,,Want dat moet lijken. Een landschap kun je veel vrijer interpreteren en vertalen. Ik zou wel mensen en dingen kunnen gaan schilderen die niet meteen lijkend zijn, maar waarin wel de eigen stijl en identiteit te herkennen is.”

De kunstenaar zegt zijn werk te willen tonen en doet daarom mee aan de kunstbeurs. ,,Wanneer iemand door mijn werk geraakt of geroerd wordt, het mooi vindt, mee kan gaan in mijn beleving of verbeelding is dat een compliment. Dan is de cirkel voor mij rond.”

(Tekst Jurjen K. van der Hoek)


Auteur

Redacteur