Recensie: Waar kom je vandaan en waar hoor je thuis?

Heerenveen

Voorstelling: ‘Brief aan mijn dochter’ met Lavinia Meijer en Abdelkader Benali; regie: Espen Hjort; Posthuis, 18 oktober; 120 toeschouwers

Breng een schrijver en een musicienne bij elkaar, laat ze vertellen over zichzelf en muziek maken. Is dat boeiend? In aanleg zeker, want deze twee hebben gemeen dat ze later in Nederland zijn beland; Lavinia op haar tweede als geadopteerd Koreaans kind, en Abdelkader als vierjarige Marokkaanse kleuter. De titel van hun voorstelling komt van Benali’s boek waarin hij zijn piepjonge dochtertje wil voorbereiden op haar bestaan in onze samenleving. Na een sterke opening waarmee hij zijn positie als allochtoon onverbloemd neerzet raakt zijn verhaal wat versnipperd. Het kan er ook aan liggen dat ik meer raadgevingen en waarschuwingen verwachtte, en je kunt iemand moeilijk verwijten dat hij niet doet wat je verwacht had. En ook de losse flarden uit hun leven, die ze beurtelings presenteren houden de aandacht wel vast. Voeg daarbij de muziek, met meesterlijk spel van de gerenommeerde harpiste plus een behoorlijke inbreng van percussionist Christiaan Saris, en je hebt een mooi afwisselend geheel. Er zijn aardige combinaties, zoals Abba’s ‘Happy New Year’ als muziek bij het relaas van een oudjaarsavond, en bespiegelingen over de ook te horen gebrachte Satie. En er is een sterke afronding waarin de twee de vader-dochter relatie tegen het licht houden, met muziek als slotakkoord. Jaap Blaakmeer

Auteur

Harry de Jong