Veenbranden: De koning is dood, leve de koning

Heerenveen

Soms gebeuren er dingen tegelijk, die niet tegelijk zouden moeten gebeuren. Woensdag moest ik een vervelend onderzoek, een coloscopie ondergaan, maar de uitslag was gelukkig goed. Om dat te vieren ben ik samen met de vriendin die mee was, ergens  lekker gaan lunchen. Ik was blij met de uitslag, dus opgelucht en vrolijk kwam ik thuis. Ik deed de deur open en liet alles uit mijn handen vallen van schrik. Mijn kat, Moor, lag onverwacht dood in zijn mandje. Weg opluchting en weg blij gevoel. Zulke dingen horen niet bij elkaar.

Ik heb direct mijn dochter geappt: ‘Moor is dood!’. Ze belde gauw en na haar werk bij mij. Inmiddels wist ik zeker dat ik snel een andere kat wilde. Alleen is te saai en ongezellig. We zijn samen op Marktplaats gaan kijken en we hebben er een gevonden. Precies hetzelfde, alleen een vrouwtje. Weer een zwart, langharig beest. Donderdagavond hebben we Moor samen in haar tuin begraven. Alleen mensen die ook huisdieren hebben en daar van houden, kunnen begrijpen, dat zo iets verdrietig is. Niks van: het is maar een dier. Nee het is je huisgenoot, gezelschap en je hebt een band. Maar het gaat wel sneller voorbij dan bij het verlies van een geliefd mens. En, een huisdier is min of meer vervangbaar. Leve de nieuwe kat. Zaterdag hebben we de nieuwe kat opgehaald. In IJmuiden. Vooraf hebben we nog wat siteseeing gedaan. De grootste zeesluis van de wereld wordt daar in het Noordzeekanaal gebouwd. Er is een expositie en een restaurantje waar je lekker kan koffiedrinken of lunchen, met uitzicht op het water en de sluizen. Een enorm project met fantastische techniek. Een echte aanrader. Daarna hebben we de poes opgehaald. Ze was heel boos en zit nog steeds woedend en bang in een hoek. Maar dat komt goed. We worden vast dikke vrienden. De kat is dood, leve de kat! Annabel

Auteur

Harry de Jong