Column: Sinterklaas is de oplossing

Heerenveen

De vlakke grond en de donkere wolken van Nederland zijn somberheid  en depressie opwekkend. Elke rimpel op het voorhoofd is het gevolg van een barse brief, een forse geld boete, een teleurstellend emailbericht van de advocaat of de belastingdienst.

Elke hoge bloeddruk, elk hoog cholesterolhalte in het bloed, elke aandoening, elke hardnekkige hoofdpijn en andere kwalen, het komt allemaal door het feit dat het Nederlandse leven net zo is als het Nederlandse eten, verzekerd maar smakeloos. Hoe houden ze het vol? Deze vraag hield me bezig vanaf afgelopen Sinterklaas totdat de Sint tien dagen geleden in Dokkum weer het land binnenkwam. Nu weet ik hoe? Voor elke forse daling in de gemoedstoestand hebben ze een piek verzonnen. Sinterklaas, de kerstdagen, oud en nieuw zijn maar een paar voorbeelden van de zelfgecreëerde pieken in de somberte van de wintertijd en de vlakte van de grond. Zodra het laatste vuurwerk ontploft is en ze zich opnieuw in het alledaagse levenscliché  begeven, storten ze zich direct weer op iets nieuws : voorjaarsvakantie, Pasen, Pinksteren, gekleurde eieren en bezoek van familie en vrienden. Zodra deze goede tijden afgelopen zijn en ze in het dal van de saaie, platte grond, donkere wolken en onveranderde levensstijl vallen, gaan ze op zoek naar een heuvel van plezier. Deze gelegenheden staan voor pieken zowel op de grond als in de geest. En dankzij deze  zelfgemaakte topografie van pieken en dalen wordt het leven minder saai. Minder kil Wij horen ook daarbij, liever in het Fries: ‘Wy dogge mei’. Ook wij willen het leven in dit kille, ingewikkelde land minder kil maken,  het leven minder saai, en het platte land minder plat door de feestdagen te vieren. Mijn dochtertje Jasmina heeft de afgelopen nachten moeite gehad met slapen, daarom probeert zij haar tactiek uit. Haar moeder beloofde gisteren dat Sinterklaas morgen mooie dingen voor haar zal brengen. Toen viel zij meteen in slaap. De Sint had het effect van een slaappil. Zij heeft niet ons bedankt toen zij haar cadeautje in ontvangst had genomen,  maar wel die onzichtbare man in het rood-wit! Dan denk ik aan een Irakees gezegde: “Wie nam de moeite en wie kreeg de eer!” Freeyad Ibrahim ( Schrijver, vertaler, dichter, politiek analist, auteur woont in Heerenveen)

Auteur

Harry de Jong