Recensie: Def Americans kiezen niet voor gemakkelijkste weg

HEERENVEEN

De Def Americans zoeken niet de weg van de minste weerstand. Dat bewijst hun nieuwe theaterprogramma American Recordings waarmee ze zaterdagavond in een bijna uitverkocht Posthuis stonden.  

De groep rond Elco Weitering is inmiddels een dikke tien jaar bezig de muzikale nalatenschap van Johnny Cash in al z’n verschijningsvormen te belichten en ditmaal is gekozen voor de periode na 1993. De tijd dat de carrière van the Man in Black uit het slop werd gehaald door Rick Rubin en hij opnieuw een wereldster werd door een compleet nieuw publiek aan te boren. Cash deed dit met veelal sober geïnstrumenteerde covers, in de meeste gevallen bijeen gesprokkeld door Rubin. Muzikaal gezien is dit Cash z’n minst interessante periode, want hij poetst veelal materiaal van anderen op, maar geeft daar dan wel weer een ontroerende draai aan. De Def Americans lieten in het Heerenveense Posthuis op een vrij natuurgetrouwe wijze horen hoe Cash in zijn nadagen Bird On A Wire van Leonard Cohen en Solitary Man van Neil Diamond coverde. Covers van covers, dus. Maar de groep uit Eindhoven en omstreken maakte er toch wel weer iets moois van en eerlijk gezegd is dat geen geringe klus. Want de American Recordings van Cash zijn zo persoonlijk dat je van goeden huize moet komen om die geloofwaardig te interpreteren. En dat deden Weitering en zijn maten met verve, al werden ze in het begin geplaagd door technische problemen. Overigens werden ook Cash-krakers als Ring Of Fire en I Walk The Line door het programma gehusseld en heeft zangeres Kim Wolterink zich zo langzamerhand tot een onmisbare schakel gemaakt. Die staande ovatie na afloop was dan ook dik verdiend. Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong