Veenbranden: Doven de vuren?

Heerenveen

Het kunnen ontsteken, bewaken en doven van vuren is een buitengewoon belangrijke stap geweest in de ontwikkeling van de mensheid.

Zo kon men koken, bakken, braden en zich verwarmen. Je kunt je de walmende fakkels voorstellen in oeroude grotten. Vuur was nodig om potten te bakken, metaal uit erts te halen en te smeden. En men kon woningen, hele steden zelfs, in brand steken. In ons tijdperk zien we een boeiende kentering. Gas en steenkool stoken in energiecentrales heeft z’n langste tijd gehad. We gaan over op duurzame energie: wind, zonlicht, de kracht van de werking van eb en vloed. Die ontwikkeling gaat ineens heel hard. De tijd dat we om ons te verplaatsen nog massaal gas, benzine en dieselolie verbranden loopt af. “Mag ik even een vuurtje?” Roken wordt steeds minder gepruimd. We maken een boeiende kentering mee. Oorlogen gaan nog met veel branden gepaard. Die vuren moeten dus ook maar worden gedoofd. Er komen andere tijden! Maar onze Veenbranden gaan nog even door. Padapikirsaya

Auteur

Harry de Jong