Recensie: Betoverende nachtmerrie

Heerenveen

Voorstelling: ‘Innenschau’ ; regie: Jakop Ahlbom; muziek: Alamo Race Track; Posthuis Heerenveen,24 februari, 105 toeschouwers

Na een innige kus zijn ze beland in een bar, waar zij hem wegduwt en met een andere man in een kast verdwijnt. Als hij de kastdeur opent staat er een andere vrouw. In Ahlbom’s tekstloze muziek- en bewegingsvoorstellingen zit een hoop illusionisme. Zo ook in Innenschau, een remake van Ahlbom’s eerdere voorstelling. Het is de nachtmerrie van een man wiens relatie op losse schroeven komt te staan. Een door de sterke muziek nog verhevigde zinsbegoocheling, waarin aantrekken en afstoten, seks en geweld aan elkaar gekoppeld zijn. Het is macaber en komisch tegelijk, zoals in de eerste bedscène, als hij een mini-striptease opvoert, met sokophouders als allesbehalve verleidelijke tegenhangers van jarretelles. Anderhalf uur lang gaat het gevecht door, in duo’s en dansnummers, met een waarachtig slangenmens als hoogtepunt.  Je kunt je ogen er niet vanaf houden. Hoogtepunt van de machtspelletjes: hij verdwijnt in een tienmaal levensgrote opblaaspop. En de onverstoorbare barkeeper doet denken aan die in ‘The Shining’. Soms duikt ze als geestverschijning op in de spiegel. Werkelijkheid en illusie lopen door elkaar, en je voelt dat dit niet goed kan aflopen. In de slotscène is er weer het bed, en nu is het een zandbak, waaruit hij haar levenloze lichaam opgraaft. Een beklemmende vertelling; een fascinerende voorstelling.   Jaap Blaakmeer

Auteur

Harry de Jong