Veenbranden: Zomervakantie

Heerenveen

Ooit reed ik hele einden op m’n motor. Tot ver in Oost-Europa. Tentje mee. Wie verre reizen doet kan veel verhalen.

Een jaar of tien geleden kon ik weer precies zo’n motor op de kop tikken als waarmee ik destijds reed. Tweetakt. Terwijl oudere auto’s steeds meer uit de centra van de steden worden geweerd, blijkt mijn oude walmende Jawa uit 1957 nergens te worden tegengehouden. Alleen m’n eigen morele bezwaren nog…. Milieu hè?

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Dit voorjaar heeft-ie enkele weken in de werkplaats gestaan. Er was geen haast bij. Intussen heb ik er een eerste rit mee gemaakt. Via de benzinepomp van de werkplaats naar huis. Wanneer die op temperatuur is, zal de blauwe walm en de bijbehorende penetrante geur wel minder worden. Dat maakte ik me wijs.

En langzamerhand wordt het wel wat warmer. De kou viel me toch wel tegen. Intussen verzamelde ik wat gedetailleerde landkaarten. Snelwegen moet ik beslist vermijden met dat ding. Ik bedacht m’n eerste toertocht: over Delfstrahuizen naar Lemmer. Dan kon ik daarna wel een keer naar Kuinre en Blokzijl. In de zomermaanden zou ik dan eindelijk een reis om de Oostzee gaan maken. Optimistisch deed ik m’n jaren-vijftig-leren-jas aan, reed de machine de schuur uit en legde de helm klaar.

Nou hadden motoren vroeger geen elektrische starter. Ik begon dapper aan de start met de kickstarter. Tsja, lang geleden moest je een auto ook met een slinger starten. Ik probeerde m’n motor te starten, kreeg het knap warm en deed die grote leren jas maar even uit en trapte weer op de starter. Vergeefs. Geen tripje langs het Tjeukemeer vandaag. Geen Oosterzee dus. En de Oostzee? Je zult daar maar staan, ver van huis, en je motor niet meer aan de praat krijgen. De oude Jawa staat weer veilig in de schuur.

Padapikirsaya
 


Auteur

harry.de.jong