Veenbranden: Een andere camper

Heerenveen

Jaren had ik een camper, model bus. Niet zo klein als een volkswagenbusje en van alle gemakken voorzien.

Een keukentje, een koelkast, een goede kachel, een vuilwatertank en 40 liter schoonwater.

Een toiletje, een wastafel en een fietsenrek. Van de bankjes en de tafel maakte je een bed en bovenin konden nog twee kinderen of lichte volwassenen slapen. Als je reed, zat je heel hoog, zodat over auto’s en over de vangrail kon kijken.

Dat was leuk, de eerste keer dat ik er mee op vakantie ging, samen met mijn dochter, riep ze verbaasd: Wat is Duitsland mooi! We waren al vaker met de auto door Duitsland gereden naar Italië of Tsjechië. Steeds opschieten en niet van de snelweg af, je ziet voornamelijk vangrail. Er bleek een heel land achter die vangrail te zitten. En een mooi land ook. Mijn opa’s en oma’s maakten niet voor niks het beroemde reisje langs de Rijn.

Twee jaar geleden gingen mijn dochter en haar vriend drie weken met het campertje naar Noorwegen. Ze maakten elke avond het bed en ruimden het elke ochtend weer op. Als het bed in de tweepersoonsstand stond, was er bijna geen ruimte meer om te lopen. En dus ’s morgens eerst alles opruimen en dat pas koffiezetten. Een beetje onhandig was dat wel.

Ze ontdekten dat er ook camperbusjes zijn met een vast bed. Dat leek ze wel wat. Dus, om een lang verhaal kort te maken, we besloten de 28 jaar oude te verkopen en nu met zijn drieën een andere te kopen. De prijs van een tweedehands camperbus met niet te veel kilometers was wel even schrikken! Maar toen we daarover heen waren, hebben we ijverig gezocht op Marktplaats en er een gevonden.

Helemaal naar onze zin. We kunnen slapen in een vast bed, we kunnen naar de WC, we kunnen in geval van nood douchen. Er zit zelfs een boiler in voor warm water. 

Ik zit in het bestuur van een centrum voor vrouwen. Daar kunnen cursussen gevolgd worden, van Nederlands tot Yoga, van Spaans tot naailes. Alles door vrijwilligers, dus betaalbaar voor iedereen. Er komen heel veel vrouwen met een bijstandsuitkering. Ik durf daar niet te vertellen wat het ding gekost heeft.

Ik heb helemaal geen hoog inkomen, maar voor hun is dit volkomen onbereikbaar. Dat voelt ongemakkelijk. 

Misschien moet ik me daar over heen zetten. Ik heb nooit het idee dat echt rijke mensen zich daarvoor generen…… Dus ik als rond modaal, dan toch zeker niet!

Annabel
 


Auteur

harry.de.jong