De Uitdaging: ‘Werk als griffier loslaten’

Heerenveen

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Ine Jansen die vorige week afscheid heeft genomen als griffier van de gemeente Heerenveen.

Ine Jansen (65) is sinds 2011 werkzaam geweest als griffier voor de gemeente Heerenveen. Daarvoor was ze als hoofd communicatie werkzaam op de afdeling communicatie van de gemeente. ,,Ik kwam daarvoor uit de gemeente Moerdijk en daar was de communicatie totaal anders ingericht dan in Heerenveen. In Heerenveen vond ik het nog erg veel voorlichting, informatie geven enzo, dat is niet helemaal mijn ding. Mijn ding is meer om met het bestuur te werken, te zorgen dat het bestuur meer zichtbaar wordt en ook om in processen te helpen. Toen kwam er een functie voor griffier bij de gemeente en dacht ik: ‘Dat ga ik proberen’. En dat lukte”, zegt Ine Jansen.

Adviseur

De functie van griffier is breed. Een griffier wordt ook wel gemeenteraadsadviseur genoemd. ,,Het zijn van griffier bestaat er uit dat de raad een kwalitatief goed besluit kan nemen. Dat zit hem ook in de logistiek van stukken, maar ook in het beoordelen of die stukken voldoende informatie geven. Raadsleden zijn deskundig in raadslid zijn, maar niet deskundig in bijvoorbeeld alle finesses van het sociaal domein of in alles van ruimtelijke ordening. Dat moet voor hen helder zijn. We gaven ook weleens het advies om besluiten anders te formuleren. Niet op inhoud, maar wel op dat de raad beter snapt wat hij besluit.” Een ander aspect is het contact met de raadsleden. Met hen ging Ine dan kijken wat we ze wilden bereiken en wat ze daar op dat moment voor konden gebruiken. ,,De vorige gemeenteraad ging ook veel op werkbezoek. Dan ging ik mee, bereidde ik het bezoek voor en maakte ik afspraken.”

Coulissen

,,Als griffier vind ik dat je een toegevoegde waarde moet hebben. Je moet in dat politieke proces wel iets extra’s bieden. Dat zit hem in welke doelen willen fracties bereiken, welke instrumenten zetten ze daarvoor in, kun je medestanders vinden anders dan de gevestigde coalitie en ze dan daarbij helpen. Dat betekent dat je je zelf goed oriënteert, dat je weet die zit in dat soort dingen op die manier of je zou daar eens kunnen kijken en hen daarin aanmoedigt. Je doet het niet voor ze. Dat is ook het leuke aan de baan.” Belangrijke eigenschappen als griffier zijn volgens Ine geduld, weerbaarheid, snel kunnen analyseren en accepteren dat je altijd vanuit de coulissen werkt. ,,Vanuit de coulissen werken vond ik een heerlijke plek.”

Inzicht

Wat Ine ambieerde en wat ook haar ding is, is invloed hebben. Dat ze wat bij kan dragen en dat ook terugziet. ,,Als is het maar in waardering of in dingen die lukken. Dat heb ik wel altijd geambieerd.” Het leuke aan haar werk vond ze de enorme vrijheid die ze had. Er was niemand die elke dag over haar schouder meekeek. Dat bracht ook verantwoordelijkheid met zich mee. ,,Leuk aan het werk was ook dat je ziet dat je het lokaal bestuur helpt. Dat ze blij zijn dat je zowel in de relatie met raadsleden als in het feit dat ze als collectief optreden, dat je daar iets aan hebt toegevoegd. Dat geeft wel een gevoel van trots en voldoening. Wat ook wel heel mooi is, dat je zelf heel veel kennis opdoet van hoe een speelveld in elkaar zit en wiens belangen daar spelen en hoe dat afgewogen wordt. Dat je dat gaat inzien. Dat je veel inzicht krijgt. Dat maakt je wel heel rijk, vind ik.”

Mond houden

,,In mei werd Marianne Yska griffier en het eerste wat ik ging missen, is dat ik dacht: ‘Ik stuur niet meer in die agenda van de raad, dat doet zij. Dat is nu haar verantwoordelijkheid’. Dat was het eerste wat aan mezelf opviel, dat ik dacht: ‘Ik moet mijn mond houden’. Ik kan haar wel van adviezen voorzien, maar moet mijn mond houden. Daar ga ik niet meer over. Dat sturende, dat ga ik denk ik missen en het contact.” Ine is wel van plan om te blijven kijken hoe het gaat en wat er gebeurt. Zij het nu vanaf een andere kant. ,,Ik vind het ook lastig om dat los te laten. Bij mijn afscheid heb ik gezegd: ‘Ik heb een mooie rugzak met ervaring, gesprekken en contacten, maar ik trek nog niet het touwtje aan. Ik doe hem nog niet dicht’.”

Loslaten

Op de hele korte termijn is Ine’s uitdaging om niet meer zo vaak op haar mail te kijken en om daar rust in te vinden. ,,Loslaten. Ik volg ook veel raadsleden via Facebook en daar vind ik dan iets van. ‘Die werkt aan zijn zichtbaarheid’, niet doen, denk ik dan. Ik moet die raderen wat rust geven. Dat vind ik op dit moment wel mijn uitdaging. Op de een of andere manier blijft het je trekken en misschien moet ik dat gewoon loslaten. Ik vind het gewoon veel te leuk.” Waarom Ine dan met pensioen is gegaan, is omdat ze wist dat ze met deze raad niet nog vier jaar zou werken. ,,Ik vind uit de grond van mijn hart dat een gemeenteraad zichzelf een goede adviseur moet gunnen voor de volledige tijd. Werk als griffier vier jaar met je mensen en voor je mensen en dan kun je ook die stip op de horizon zetten: over vier jaar zullen we hier ongeveer moeten uitkomen. En ik wist zeker dat ik dat met deze raad niet ging doen.”

Zaaien

,,Nu heb ik echt het gevoel dat ik gewoon lang vakantie heb. Ik weet ook nog niet wat ik nu ga doen. Ik ben zelf van een leven lang leren en jezelf ontwikkelen. Ik zou het jammer vinden als ik met mijn ervaring en expertise niks meer doe. Daarom zeg ik ook: ‘Die rugzak doe ik nog niet helemaal dicht’.” Op haar afscheid werd erover gesproken dat Ine een zaadje heeft geplant in de raad dat nu gaat bloeien. Ook Ferenc van Damme, een strateeg bij de provincie Overijssel, hield een praatje. Hij zei tegen Ine: ,,Er is wel behoefte aan mensen zoals jij. Die elke keer zo’n zaadje planten.”  Dat is iets wat Ine overweegt. ,,Maar er zijn ook een heleboel andere leuke dingen.  Ik mag graag koken en bakken en ik heb mijn man gevraagd mij te leren in de tuin te wroeten, we hebben een hele grote moestuin. Dus ik zei: ‘Leer mij nou eens hoe ik dat zaadje in de grond stop.’ Letterlijk dit keer dus.”

Mieke van Veen


Auteur

Redactie