Veenbranden: eindelijk vakantie maar geen stress

Zoals zoveel mensen uit Heerenveen hebben we de dan eindelijk vakantie. Nog even de tuin een beetje water geven. Zoals je gemerkt hebt, was het een tikkie warm de laatste weken. Topzomer zeggen de meeste mensen, maar ook hoor ik hier en daar wel wat zorgen over het gemis aan een regenbuitje. Die buien gaan we weer waarderen zoals het hoort als ze er weer zijn. Maar klagen doen we niet. Dat laten we over aan de boeren. Te droog of te nat. Er is altijd wel wat.

Nog een paar dagen en dan gaan we op vakantie. Alles bij elkaar zoeken en heel veel meenemen in de auto, want het zou eens van pas kunnen komen. Dan extreem vroeg uit bed om daarna heel ver te rijden achter heel veel andere Nederlanders aan om het vervolgens nog warmer te krijgen dan we het nu al hebben. Dat hadden we niet verwacht toen we dat boekten, maar we klagen niet. Sterker nog, we hebben er nog steeds zin in. Kinderen hebben altijd een beetje last van wagenziekte, dus genoeg plastic zakjes voor het risico dat we onderweg lopen. Op het moment dat we de iPads uitdelen is het meestal volstrekt over. iPads natuurlijk met verschillende niveaus qua films en series, want kinderen weten niet beter sinds ze de laatste jaren vooral vlogen met private entertainment. Ja begrijp me niet verkeerd: het is vakantie maar de voorbereiding is die van een gemiddelde Elfstedentocht. Ga uit van het ergste dan valt het uiteindelijk altijd mee.

Natuurlijk boeken mee en tijdschriften. Boeken lezen lukt me echter al jaren niet meer. Een inhoudelijk tijdschrift lezen is al moeilijk genoeg. Nee, als ik er over nadenk is het lezen van een boek ongeveer over gegaan op het moment dat het eerste kind geboren werd. Vroeger riep mijn moeder altijd ,,als de kinderen het leuk hebben op vakantie of thuis, dan hebben de ouders het ook leuk”. Dat vond ik altijd zo overtrokken. Echter, het is ongelofelijk maar waar. Ze heeft weer eens gelijk en bij nader inzien hadden ze meestal gelijk. Dat begrijp ik nu volstrekt. Nu hoop ik dat mijn kinderen ook ooit gaan begrijpen dat wij ouders (bijna) altijd gelijk hebben.