Vak 25: strijdlust

HEERENVEEN Gisteren vondt de tweede Eredivisiewedstrijd van het seizoen voor SC Heerenveen plaats. In een thuiswedstrijd tegen Vitesse eindigde het met 1-1. Rob Kerkhoven stuurde onderstaand verslag.

Ook zo genoten van het WK? Nou ik wel, want ondanks Zweden-Zuid-Korea, Denemarken-Frankrijk e.d. waren er toch ook Spanje-Portugal, Japan-Colombia, Brazilië-België etc. én prachtige spelers als De Bruyne, Modrić, Griezmann en Mbappé. Begin augustus zag ik de Euskal Herriko Txapela, een soort Baskische bekerfinale. Die werd in Irún, vlakbij San Sebastián, gespeeld. Jammer, we waren net van San Sebastián naar Bilbao verkast. Maar ja, je bent op vakantie in Baskenland, dan wil je de match om het officieuze Baskische kampioenschap niet missen. Dus kijk je ‘m op tv. Athletic de Bilbao won van Real Sociedad uit San Sebastián. Tijdens de bloedeloze wedstrijd kreeg ik alweer zin in de start van de Nederlandse eredivisie.

PEC-Heerenveen bekeek ik een week later via internet. Tijdens de spannende tweede helft bedacht ik dat Heerenveen zo’n wedstrijd vorig seizoen waarschijnlijk verloren had: PEC scoorde 2-3 in de 56e minuut, rood voor Thorsby, een half uur met tien man! Dan gingen de kopjes omlaag. Dat gebeurde nu niet: de zege werd binnengehaald. De mentale weerbaarheid en vechtlust lijken groter dan vorig seizoen. Ik keek uit naar de thuiswedstrijd tegen Vitesse. Dan ben ik er weer live bij. Die strijdlust was er ook tegen Vitesse. En die was hard nodig, want de Arnhemmers voetbalden veel beter dan Heerenveen. Het Friese spel was bij vlagen armetierig. In de eerste helft ging het nog wel - Vlap scoorde zelfs 1-0 - maar na rust kwam Heerenveen nauwelijks nog over de middenlijn. Het was tegenhouden. Keeper Hahn groeide uit tot absolute uitblinker, maar kon de gelijkmaker niet voorkomen.

Rob Kerkhoven