De Uitdaging: ‘Lekker blijven springen’

OUDESCHOOT

In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Petra Engwerda uit Oudeschoot. Zij deed begin augustus mee aan een wereldrecord skydiven.

Petra Engwerda (53), in het dagelijks leven werkzaam als politieagente, begon een jaar of zestien geleden met skydiven. ,,Ik had in het verleden een vriendje die een opleiding volgde. Dat wilde ik toen ook wel, alleen ik had geen geld. Als je dan later gaat werken, dan heb je geen tijd. Een collega die aan skydiven deed, kwam toen op een gegeven moment bij mij en vertelde dat ze mensen zochten die een opleiding wilden volgen. Op dat moment had ik geld én tijd en ben ik twintig jaar nadat ik dat vriendje had, eindelijk toch gaan parachutespringen”, zegt Petra Engwerda.

Droom

Wat Petra aantrok in het skydiven, was een bepaalde spanning. ,,Het is iets wat een beetje apart is. En ik heb altijd gedroomd dat ik vloog. Sinds ik spring, heb ik die droom niet meer.” Toen Petra de opleiding ging volgen, had ze nog nooit parachutesprongen. ,,Het kwam een beetje out of the blue.” In haar opleiding zaten acht sprongen. Na die opleiding zou ze wel zien hoe het verder zou gaan. ,,Ik vond het nog steeds leuk en wilde er graag verder mee gaan. Mijn opleiding volgde ik in Lelystad en later kwam ik een keer terecht op Teuge. Dat is een grotere dropzone en ook wat commerciëler. Ik leerde andere mensen kennen en kwam erachter dat er ook boogies waren; een soort vakanties met parachutespringen. Zo ben ik een aantal keer in Frankrijk geweest. Tentje mee, parachute mee: supergezellig.”

Formatiespringen

,,Gaandeweg heb ik met een aantal mensen besloten om een team te beginnen. Een viermansteam.” Parachutespring kent verschillende disciplines. Petra doet voornamelijk formatiespringen: FS’en. ,,Het platvallen, ik lig op mijn buik in de lucht. Alsof je zwemt. Een andere discipline die veel wordt gedaan is freeflying. Dat is veel sit fly, head down of head up.” Formatiespringen kan in een team van vier, maar ook bijvoorbeeld in een team van zestien. ,,Als viermansteam springen gebeurt het meest in het parachutespringen. Daar worden ook veel wedstrijden in georganiseerd.” Tijdens een wedstrijd moet je als viermansteam tijdens een sprong een aantal verschillende voorgeschreven figuren laten zien. Er springt ook een cameraman of –vrouw mee. Aan de hand van de opnames beoordeelt een jury de figuren die een team heeft laten zien met een bepaald aantal punten. Welk team de meeste punten haalt, wint.

Big-ways

Door haar deelname aan een viermansteam en later ook aan een zestienmansteam, kwam Petra in contact met veel andere skydivers. Ze ging steeds beter springen en ook met steeds meer mensen springen. ,,De zogenaamde big-ways. Zo ontstond op een gegeven moment het idee om het Europese record big-ways te gaan verbreken met 120 vrouwen. Het wereldrecord big-ways ligt op vier- of vijfhonderd. Dat is heel bizar groot. Zo goed ben ik nou ook nog weer niet.” Het Europees record zou gesprongen gaan worden in Oekraïne en de vrouwen die dat zouden gaan doen, kwamen uit twintig verschillende landen. Maar de twee grote vliegtuigen die de vrouwen naar grote hoogte zouden brengen, die kwamen niet. ,,We zouden nooit met z’n allen tegelijk omhoog kunnen. We moesten dus wat anders bedenken.”

Wereldrecord

,,Het betekende wel dat we een aantal dames moesten gaan teleurstellen. Om het nog een leuk evenement te maken, besloten we om het wereldrecord formatiespringen met vrouwen te verbreken. Daarvoor moesten we met meer dan 56 vrouwen drie verschillende formaties in een sprong maken.” Op 2 augustus stegen drie vliegtuigen met in totaal 60 vrouwen aan boord op naar 18.000 voet. In hun vrije val naar beneden lukte het om drie verschillende formaties te maken en veilig te landen. De wereldrecordpoging was gelukt. ,,In de lucht voel je in je lichaam wel: we vliegen nu als een formatie. Je weet het wel een beetje, maar uiteindelijk moeten de beelden uitwijzen of de poging ook echt gelukt is. Ik had er wel een goed gevoel over. Ik zag ook allemaal lachende gezichten in de lucht. Ik was wel er een beetje van onder de indruk.”

Blijven springen

,,Mijn uitdaging is om lekker te blijven springen. En ik hoop dat de organisatie van de groep van de recordpoging, het Europese record, dat nu niet doorging, toch nog ergens kan organiseren. Dan wil ik graag weer meedoen.” Per jaar maakt Petra tussen de vijftig en honderd sprongen. Een van de mooiste sprongen die ze maakte, was die uit een luchtballon drie jaar geleden tijdens de Ballonfeesten in Joure. ,, Ik was nog nooit eerder uit een ballon gesprongen. Een vliegtuig heeft een voorwaartse snelheid en een ballon gaat met de wind mee. Het lijkt dan meer alsof je stilstaat. Uit een vliegtuig heb je meteen lawaai om je heen. Dit was vanuit stilte en je hoorde en voelde de wind en het lawaai komen. Het was wel amazing.”

Niet denken

Wat het skydiven voor Petra zo leuk maakt, is in de eerste plaats omdat het volgens haar een leuke wereld is met gezellige mensen. ,,Je doet allemaal wel iets bijzonders wat tot de verbeelding spreekt. Het moment van springen tot en met de landing, denk je eigenlijk nergens aan. Je bent met één ding bezig: ik vlieg hier en ik wil het goed doen. Het haalt alle afleiding weg. Je bent heel gefocust, maar je kunt er ook heel erg van genieten. Je bent niet zo veel aan het denken, maar wel aan het doen en aan het beleven.”

Mieke van Veen