Voorbeschouwing SC Heerenveen: Juichen tegen Heracles

HEERENVEEN

Rob Kerkhoven schrijft al vele jaren na elke thuiswedstrijd van SC Heerenveen een speelse nabeschouwing in de Heerenveense Courant genaamd Vak 25. Vanaf nu schrijft hij ook wekelijks een voorbeschouwing.

Als SC Heerenveen tegen Heracles zich aandient, dwalen mijn gedachten af en toe af naar 7 oktober 2007. Velen hadden zich voorgenomen om niet te juichen als hij via een hakje achter zijn standbeen langs zou scoren. Ook niet wanneer hij via een klassieke ‘bicycle kick’ het net zou laten bollen. Zelfs niet bij een hattrick.

De supporters hadden het helemaal gehad. Wat een arrogante, verwaande kwast. Wekenlang kwam meneer niet opdagen. Hij zat in Brazilië te mokken vanwege een afgeketste transfer. Hij was depressief, liet zijn zaakwaarnemer weten.

Uiteindelijk kwam hij. Mocht hij het Pompeblêdenshirt weer aantrekken en zijn eerste goal scoren. We zouden niet juichen. Bij zijn tweede ook niet. Zijn derde? Nee. Pas bij de vijftiende: een bescheiden applausje. Meer niet.

In de winterstop mag hij weg. Voor 20 miljoen euro en anders maar niet. Gaat meneer toch lekker thuis zitten drenzen of in zijn uppie trainen op Skoatterwâld.

Afonso Alves

Op 7 oktober nam Afonso Alves gepast wraak, vooral op zichzelf. De trukendoos ging open. Hij scoorde via een hakje, middels een klassieke omhaal, hij maakte een hattrick. Ja, zelfs twee hattricks. Plus een ‘los’ doelpunt.

Zeven treffers. 9-0 werd het. De Almelose ploeg verleende alle medewerking: als Alves oprukte, weken de verdedigers eerbiedig. Vandaag open huis. We waren getuige van een historische middag: nooit eerder scoorde dezelfde speler op het hoogste niveau zeven keer in één wedstrijd.

Velen juichten niet. Beloofd is beloofd. Bij de eerste goal ging het nog wel, dat niet-juichen. Ook bij de tweede lukte het. De derde veroorzaakte lichte verkrampingen in mijn lijf. Velen volhardden dapper, ik ook, maar na afloop had ik spierpijn van het niet-juichen. Staan moesten we wel: de euforie werd allengs groter. Zitten was er niet meer bij. Maar juichen deden we niet.

Vaak lastig

Aanstaande zondag staat Heerenveen-Heracles weer op de rol. In de tussenliggende jaren hadden de Friezen het vaak lastig tegen de Almeloërs, vooral in eigen stadion.

Van de thuiswedstrijden gingen er liefst vijf verloren, drie keer werd het gelijk en slechts tweemaal won Heerenveen. Doelcijfers: 12-15.

In dit nog prille seizoen presteert Heracles (tot dusver) wat beter dan Heerenveen, maar wel uiterst wisselvallig: de ene week in Tilburg met 5-0 kopje-onder tegen Willem II, de week erop 3-2 winst tegen AZ, toen nog koploper.

Subtop of duikeling

Aanstaande zondag zal blijken wie bij de subtop kan aanhaken en wie een duikeling naar de onderste regionen moet vrezen. De vorige week ingelaste oefenwedstrijd tegen PEC maakte de supporters niets wijzer over die vraag: het Heerenveense Belofteteam – aangevuld met Rienstra en Floranus – verloor met 0-1 van (vrijwel) het eerste elftal van PEC.

Veel spelers kregen de kans om zich te laten zien, heet het dan. Dat deden ze niet. Misschien kunnen de supporters zondag tegen Heracles juichen?

(Tekst Rob Kerkhoven)