Ali Sepet: ‘Heerenveen is voor mij echt mijn familie geworden’

HEERENVEEN

Drie jaar nu is Ali Sepet met zijn zaak Modres kledingreparatie gevestigd in Heerenveen. Een keus die door omstandigheden werd gemaakt. ,,Maar waar ik heel blij mee ben.”

Het levensverhaal van de 59-jarige Sepet laat zich het beste omschrijven als een door: een vroeg wijs geworden persoon, dag en nacht hard werken, voorheen miljoenen op de bank, tot nog altijd een restschuld dankzij de financiële crisis in Turkije in 2001 en tot op de dag van vandaag nog altijd hard werken. ,,Net als veel andere ondernemers in Turkije die vanwege de crisis zelfmoord hebben gepleegd, heb ik dat ook overwogen. De gedachte aan mijn twee dochters en mijn vrouw hielden mij op de been.”

De in het Turkse Ürgüp geboren Sepet kwam als 15-jarige naar Nederland. Dat was drie jaar nadat zijn vader was gestorven. ,,Mijn zuster en zwager gingen als gastarbeiders naar Nederland en zeiden: ‘Kom ook mee’. Ik wilde hier studeren, maar er was niemand die mij kon helpen. Daarop ben ik als kind maar gaan werken. Daarmee kon ik ook mijn moeder financieel ondersteunen die in Turkije was gebleven.”

Het leven in Nederland betekende voor Sepet leven in de illegaliteit. Hij vond werk in het Sint Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam, waar hij woonde.

,,Van vier uur ’s nachts tot acht uur ’s morgens maakte ik de eerste hulp schoon, tot 17.00 uur poetste ik kamers van patiënten. Vervolgens had ik een half uurtje pauze en maakte ik vervolgens de röntgenafdeling schoon. Daarnaast was ik in het weekend schoonmaker in het Sheraton Hotel. Alleen op zaterdag- en zondagavond was ik vrij.”

Koningin Beatrix

Nadat de voormalige koningin Juliana in 1980 werd opgevolgd door haar dochter Beatrix kwam er een einde aan de illegaliteit voor Sepet en vele anderen. Van de toen kersverse koningin mocht iedereen hier blijven die voor 1978 in Nederland was gekomen.

Sepet: ,,Ook ik kreeg een verblijfsvergunning. Ondertussen had ik goed gespaard. Van dat geld opende ik in 1983 in Amsterdam een kledingreparatiezaak.”

C&A

Tot aan 1987 zou Sepet, die in 1986 een Nederlands paspoort kreeg, vervolgens in Amsterdam een zaak hebben. Toen kreeg hij de kans om terug te gaan naar Turkije.

,,C&A vroeg mij om kleding voor hen te maken in Turkije. C&A steunde mij financieel, waarop ik met een koffer met daarin anderhalf miljoen gulden naar Turkije ben gereisd. Daar huurde ik een pand van ongeveer tweeduizend vierkante meter. Al nel had ik honderdtwintig man personeel. Het werd groter en groter. Per maand maakten we vele tienduizenden stuks kleding. Op een gegeven moment had ik vierhonderdvijftig mensen in dienst. Iedereen kwam bij ons langs, van de burgemeester tot aan de president.”

Crisis

Net als na zijn komst in Nederland werkte Sepet ook in Turkije nog altijd hard. ,,Op een gegeven moment werd hij zelfs miljonair en had Sepet vele miljoenen euro’s op de bank. Totdat de crisis toesloeg in 2001. Alles verdween als sneeuw voor de zon.

,,Ik had al snel een schuld van 500.000 euro. Daar werd meer dan driehonderd procent over berekend. Ik heb tot op de dag van vandaag al anderhalf miljoen euro terugbetaald. Nog altijd heb ik een restschuld.”

Sepet koos ervoor om terug te gaan naar Nederland. ,,De eerste twee jaar was het paniek. Ik was alles kwijt en wilde in Nederland opnieuw beginnen. Uiteindelijk koos ik ervoor om in 2015 terug te gaan. Bij de grens werd ik tegengehouden omdat ik een schuld had. Mijn vrouw en ik hebben toen haar laatste sieraden verkocht om een deel van de schulden te betalen. Uiteindelijk ben ik met 1870 euro op zak naar Nederland gereisd.”

Moederziel alleen

Eenmaal terug op Schiphol bleek Sepet moederziel alleen. In een café in Amsterdam waar hij dertig jaar daarvoor kwam, bleken ze een vriend van hem te kennen.

,,Daar heb ik toen een nacht op de bank geslapen. Maar ik voelde zo’n pijn in mijn hart. Ik was multimiljonair en sliep nu op een bank. De volgende dag heb ik hem gezegd dat ik wegging. Toen heb ik vijftien dagen doorgebracht in een hotel. Totdat het geld op was. Al die tijd at ik niet meer dan een broodje haring per dag. Voor meer eten had ik geen geld.”

Bevriende pastoor

Met behulp van een bevriende pastoor kwam Sepet uiteindelijk op 22 juni 2015 in Heerenveen terecht. De pastoor steunde Sepet financieel om een woning te kunnen huren. Niet veel later, op 1 juli 2015, opende hij aan de Hoofdbrug een kledingreparatiezaak.

,,Ik ben dertig jaar ondernemer geweest. Dan is het lastig weer in loondienst te gaan”, verklaar t Sepet zijn keus. ,,Van diverse kanten kreeg ik in Heerenveen daarvoor belangeloos steun. Ik ben tot op de dag van vandaag iedereen ontzettend dankbaar voor alle hulp. Daarnaast ben ik blij dat ik vroeger altijd hard heb moeten werken. Daar pluk ik tot op de dag van vandaag de vruchten van.”

Brand

Ondanks dat het een kleine twee jaar later misging door een verwoestende brand, gaf Sepet niet op. Hij pakte de draad weer op en opende eind december zijn huidige zaak aan de Lindegracht.

,,Hoe het met mij gaat? Heel goed. Dank je wel. Ik heb ook hele leuke klanten en word ook heel blij als ik anderen kan helpen die geen of weinig geld hebben, maar wel hun kleding willen laten repareren. Ik heb het zelf ook lastig gehad en nog steeds niet financieel breed. Maar ik probeer anderen wel zoveel mogelijk te helpen. Dat maakt mij blij. Ik word er andersom ook blij van als mensen mij helpen.”

Familie

Hoewel het ondertussen persoonlijk goed gaat met Sepet, is er een leegte in zijn leven. Zijn vrouw en dochters zijn in Turkije.

,,Ik mis ze enorm. Ik heb hier geen familie. Behalve Wout de Jong, die heel veel voor mij heeft gedaan en nog doet. Mijn dochters studeren nog. Zij moeten eerst werken aan hun toekomst voordat ze naar hier komen. Ik probeer hen ook financieel te ondersteunen.”

In zijn winkel hangt ook een grote foto van zijn vrouw en dochters. Daaraan hangen linten met hun namen. Die zijn afkomstig van een enorme bos bloemen die zij vanuit Turkije naar hem opstuurden in maart. Zo zijn ze toch elke dag bij hem.

,,Ik heb mensen om mij heen nodig. Zo ga ik vaak naar de Trinitas kerk in Heerenveen. Bij die kerk en de mensen voel ik mij thuis. Zo trakteer ik zondag 23 september weer op baklava (Turks dessert, JH). Dat heb ik met Pasen ook gedaan. Ik ben echt heel blij dat ik uiteindelijk in Heerenveen terecht ben gekomen. Heerenveen is echt mijn familie geworden. Hier voel ik mij thuis.”

(Tekst Jitze Hooghiemstra/foto’s Max van Gelder)