Heldin van ’t Veen Ingrid Struijk: ‘Moeder Teresa is mijn heldin’

HEERENVEEN

Voor het project Heldinnen van ’t Veen nomineerden Heerenveners hun persoonlijke heldin. De gekozen vrouwen komen aan bod in de Heerenveense Courant. Deze week: Ingrid Struijk.

Voor het project van Stichting De Muze werd Ingrid Struijk genomineerd door Heleen Koekoek. ,,Ingrid zet zich al meer dan twintig jaar in voor uitgeprocedeerde asielzoekers. Ze heeft sinds 2001 vele mensen bij haar in huis laten wonen en is levensreddend voor hen geweest”, aldus Heleen. We bezochten Ingrid bij haar thuis in Oranjewoud.

Wie is jouw heldin?

,,Dan denk ik aan moeder Teresa. Maar ook aan alle andere moeders. Moeders houden onvoorwaardelijk van hun kinderen en stellen het belang van hun kinderen voorop, hun leven lang. Al die moeders staan niet in de rij voor een lintje en treden niet snel naar buiten met wat ze doen. Zelf ben ik geen moeder, maar ik heb wel veel ‘bonuskinderen’ onder de vluchtelingen die bij mij hebben gewoond. Een aantal noemt mij ook ‘moeder’.”

Wat is jouw roeping geweest om vluchtelingen te gaan helpen?

,,Het woord ‘vreemdeling’ komt tweeduizend keer voor in de bijbel. De bijbel zegt dat je goed voor hen moet zijn. In Jesaja 58 staat: ‘Als je je huis openstelt, zul je echt gelukkig zijn’. En dat klopt helemaal. Op een zondag was ik in de kerk toen er een onbekende Pakistaanse vrouw met twee kinderen binnenkwam. Ik ontfermde mij over haar, zodat ze zich niet verloren zou voelen. Zo is het begonnen.”

Vrijwillige armoede

,,Van kinds af aan was ik begaan met het lot van de aarde. Daarom vind ik in deze tijd van ongelooflijke luxe, die de aarde binnen korte tijd onbewoonbaar zal maken, een sobere levensstijl heel belangrijk. Ook hierin ben ik geïnspireerd door de bijbel, waarin staat dat je het genoeg moet vinden als je kleding en voedsel hebt en een huis. Ik weiger onze op hol geslagen economie te steunen. Mijn kleding is tweedehands, net zoals de inrichting van mijn huis. Mijn voeding is onbewerkt en het liefst koop ik biologisch. Duur? Dan eet je er toch minder van. Ik vind het een blinde vlek van het hedendaagse westerse christendom dat er volop wordt meegezwommen in de stroom van de welvaart. Christen zijn heeft consequenties, ook op dit gebied.”

Pad der proeven

“Ja, mijn leven kent wel een aantal grote beproevingen. In 1994 heb ik het chronisch vermoeidheidssyndroom gekregen, wat maakt dat ik snel moe ben en veel moet rusten. Mijn man is in 1999 overleden. Daarna had ik het idee dat ik voor niemand meer iets betekende. En dat was in feite ook zo. Ik was afhankelijk van de hulp van mijn lieve buren. Het was een worsteling van jaren om te accepteren dat ik zo weinig kon, en om daarmee tevreden te zijn. Ik heb geleerd om van de stilte om mij heen te houden. Ook het in huis nemen van vluchtelingen was lang niet altijd gemakkelijk. Je brengt daarbij enorme financiële offers. De mensen die hier tijdelijk wonen hebben vaak trauma’s en maken zich ernstig zorgen. Ik wil hen moed in praten en daar helpt het samen lezen van de bijbel ook bij. Gelukkig lig ik niet wakker van hun problemen. Samen met hen leg ik ons leven in Gods handen. ‘Het komt goed’, beloof ik hen steeds. En ja: alle drieëntwintig mensen die bij mij in huis zijn geweest hebben uiteindelijk een status gekregen. Hoe bemoedigend is dat.”

Groeiproces

,,Ik heb een tijdje vier vluchtelingen tegelijk in huis gehad en dat heeft toen wel zijn tol geëist. Ik had geen moment meer voor mijzelf, wat heel vermoeiend was. Je moet bedenken dat zij de hele dag niets te doen hebben. Toen zij vertrokken besloot ik dat ik dit niet meer alleen kon doen, tenzij mijn kerk ook een deel van de verantwoordelijkheid op zich zou nemen. Maar ja, nu heb ik toch weer een jongen in huis. Maar ik houd de situatie beter in de hand, zodat ik ook nog mijn eigen leven kan leiden.”

Was er ook een mentor op jouw pad?

,,Heleen is dat. Binnen mijn kerk ben ik nogal een ‘enfant terrible’ en ik huilde vaak bij haar uit. Zij en haar man hebben ook een paar Iraniërs in huis gehad, dus kan ik haar om raad vragen. En we kunnen ook ontzettend lachen met elkaar.”

Welke talenten heb jij ingezet op jouw pad der proeven?

,,Ik ben blij met alle gaven die ik gekregen heb. Zoals zelfvertrouwen en zelfrespect. Ook heb ik wel geduld en ben ik creatief. Mijn levensinstelling is positief, met veel humor en empathisch vermogen. En ik ben zo vasthoudend ls een terriër. Wat niet iedereen kan waarderen trouwens.”

Heb jij ook een talisman?

,,Ik heb geen talisman maar wel een symbool waar ik kracht uit put: het kruis van Jezus. Het staat voor mij voor de verzoening van zonde en de overwinning over de dood.”

Welke gouden tip heb je voor de mensen die jouw interview lezen?

,,Als je een berg tegenkomt en je kunt er niet links of rechts omheen en ook niet er overheen, ga er dan dwars door heen en maak er een goudmijn van.”

Expositie

De expositie Heldinnen van ’t Veen is nog tot en met zaterdag 24 november te zien in de Pronkkeamer van Museum Heerenveen aan de Minckelersstraat 11 Heerenveen. De toegang is gratis. Het museum is open van dinsdag tot en met vrijdag van 11.00 tot 17.00 uur en in het weekend van 13.00 tot 17.00 uur.

Lezing Edith de Wit

Rondom de expositie houdt stichting. De Muze diverse activiteiten. Zo geeft schrijfster en storycoach Edith de Wit zondag 4 november in Museum Heerenveen een filmcollege over haar boek ‘In de voetsporen van de heldin’. De heldinnen van het project zijn geïnterviewd aan de hand van dit boek.

Vooraf en na de lezing is de expositie Heldinnen van ’t Veen in de Pronkkeamer vrij toegankelijk. De lezing begint om 14.00 uur. De toegang is 7,50 euro. Zie www.demuze.frl.

De Reis

Heldinnen van ’t Veen is onderdeel van De Reis, het community-art programma van Keunstwurk dat uitdagende ideeën en initiatieven uit de Friese samenleving helpt realiseren.

De Reis is onderdeel van het hoofdprogramma van Leeuwarden-Friesland 2018. Ingrid Struijk is geïnterviewd door Willeke Jansen en Mirjam van den Akker, vrijwilligsters bij Stichting de Muze.

(Tekst Marije Nutma)