De Uitdaging: ‘ABWC goed op de kaart zetten’

HEERENVEEN - In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Dennis Stoelwinder, fotograaf van onder andere GrootHeerenveen.

Nu fotografeert hij voor GrootHeerenveen alles wat op zijn pad komt; van een hockeywedstrijd tot een auto die in de brand staat. Maar Dennis Stoelwinder (40) begon zijn carrière ergens anders. Achter het fornuis. Hij was kok. Iets wat hij vroeger graag wilde worden. Na een horecaopleiding, belandde hij in verschillende keukens.

Bakkerij

,,In mijn jeugdjaren werkte ik in Gorredijk bij Bakker Verloop. In de vrije uurtjes buiten school op zaterdagochtend. Dan begon ik een uur of drie ’s nachts en werkte ik tot een uur of twaalf ’s middags in de bakkerij. Ik was toen een jaar of vijftien/zestien. Pittig werk voor een jonge knul, maar wel heel leuk”, zegt Stoelwinder.

Daarna volgde verschillende horecabedrijven. Het echte werk in de keuken begon voor hem toen hij ging werken in een hotelconferentiecentrum in het Franse dorpje Chevreuse.

Kans

,,Daar stond Château de Méridon. Dat was in handen van een Nederlandse stichting en die ontvingen daar voornamelijk groepen. Ik had toen een vriendinnetje in Gorredijk en zij ging daar heen. Op een gegeven moment kreeg ik een telefoontje waarin ze zei: ‘Er is hier nog een plekje voor iemand in de keuken’. Waarop ik direct riep: ‘Dat plekje is van mij’. Diezelfde avond belde de eigenaar, dat ik wel mocht komen. Maar ik moest nog wel wat zaakjes regelen in Heerenveen. ‘Even’ ontslag nemen onder andere.”

‘Leren koken’

Een paar dagen later stapte Dennis op de trein naar Frankrijk. ,,Ik kwam ’s avonds aan. Tijdens het diner. Ik kon gelijk aanschuiven. De volgende ochtend wachtte de chef-kok me op. Dat was de meest bijzondere ervaring. Ik stond beneden voor de deur naar de keuken, toen hij aan kwam lopen. Hij ging recht voor me staan en zei: ‘Jij komt uit Holland. Zodra je over de drempel komt van die keuken, ben je alles wat je daar hebt geleerd vergeten. Ik zou jou even leren koken’. Ik heb daar veel dingen beleefd. Het was een leuke periode”, zegt Stoelwinder, die zes maanden in Frankrijk verbleef.

Iets anders

Bij terugkomst in Nederland werkte Dennis in verschillende bedrijven op verschillende plekken. Van de Waddeneilanden tot eetcafé De Buurman. Maar op een gegeven moment kreeg hij last van zijn rug en het werken op tijden dat anderen vrij zijn, begon hem ook wat tegen te staan. Hij ging op zoek naar iets anders.

Zo werkte Dennis een tijdje in het het welzijnswerk bij Caleidoscoop. Als beheerder van een wijkcentrum. ,,Dat was de overlapping naar de fotografie.”

Fotografie

Fotografie kwam in 2007 op zijn pad. ,,Ik keek veel op Flitsnieuws, dat was van Hielke Weening. Ik maakte foto’s met een of ander fototoestelletje en dat stuurde ik naar Hielke. Hij plaatste dat, dat vond ik leuk. Zo maakte ik weleens vaker fotootjes en op een gegeven moment kon ik een camera van Hielke overnemen. Toen begon ook de fotografie voor de krant.”

Krant

,,De scholieren gingen staken op het Geerts Willigenplein bij het gemeentehuis. Daar moest de politie ingrijpen. De scholieren trokken de hekken van Crackstate eruit. Het grote gietijzeren hek ging daar gewoon het water in. Ik was daar heel brutaal aan het fotograferen tussen die gasten terwijl de politiemensen met wapenstokken bij mij langs liepen. Had er ook geen flauw benul van. Ik was gewoon aan het knippen. Die foto’s stuurde ik naar de Heerenveense Courant. Harry de Jong (voormalig eindredacteur van de Heerenveense Courant, red.) belde mij toen: ‘Wat is daar, wat is daar allemaal gebeurd?’ Hij moest mijn verhaaltje ook even hebben, anders had ie het niet compleet. Toen had ik mijn eerste foto in de krant. In de papieren krant. Het balletje is daarna snel gaan rollen. En ik kocht ook een spiegelreflexcamera.”

Brandweer

Nu legt Dennis voor GrootHeerenveen alles vast wat op zijn pad komt. En fotografeert hij voor de brandweer.

,,112-fotografie is bij mij daadwerkelijk het achter de brandweer aangaan. Alleen het stukje fotografie dat ik voor hen doe, is veel groter dan een brand of een ongeval. De foto’s die ik maak tijdens bijvoorbeeld een oefening of als er nieuw materiaal is wat gebruikt gaat worden, worden ook gebruikt als cursus- of opleidingsmateriaal. Het Instituut Fysieke Veiligheid vraagt mij om foto’s. Omdat ik door de jaren heen precies weet hoe je dat in beeld moet brengen. Wij vertrouwen elkaar ook blindelings. Als ik ergens ben, dan weten de mensen van de brandweer dat ik er ben, dat zien ze, maar ze laten mij ook mijn gang gaan. Ze weten wat ik doe en ik denk dat de meesten zelfs weten wat ik denk.”

ABWC

Als fotograaf is Dennis ook betrokken bij de wedstrijdploeg van de brandweer. Hij beheert ook de Facebookpagina van de Feanster Fjoerfretters.

,,Zij doen ook mee aan vaardigheidstoetsen. Die gasten doen iets heel serieus, maar het is een gezelligheidsgroepje. Die vaardigheidstoetsen worden georganiseerd door het ABWC (Algemeen Brandweer Wedstrijd Comité). Binnen ABWC Fryslân heb ik sinds vorig jaar december een rol als mediabeheerder. Mijn uitdaging voor dit jaar is echt dat ABWC-gebeuren. Om zo’n wedstrijd mooi vast te leggen en aan de buitenwereld te laten zien. We zijn dat nu qua social media aan het opbouwen en de uitdaging is om dat goed op poten te krijgen. Zodat het volgend jaar als een geoliede machine loopt. We willen mensen laten weten wat het is en ook vertellen dat mensen kunnen komen kijken als die vaardigheidstoetsen er zijn.”

Voor een ander

,,Wat ik leuk vind aan de fotografie, is dat je vaak wat doet voor een ander. De foto die je maakt verschijnt of op internet of in de krant, of verschijnt in een blaadje. Mensen vinden het leuk om iets over zichzelf te lezen. Vinden het leuk om zichzelf terug te zien op een foto in een blad. Daar haal ik voldoening uit. Ik vind het ook heel leuk dat mensen wat kunnen leren van mijn foto’s. Dus dat ze als lesstof worden gebruikt. En soms worden mijn foto’s ook gebruikt voor onderzoek.”

En of Dennis nog weleens achter het fornuis staat? ,,Ja, met kerst vind ik het leuk om wat te doen en ik vind het ook leuk om wat aparts op de barbecue te doen. Maar in de regel maakt mijn vriendin bij ons thuis het eten.”

(Tekst Mieke van Veen)