Froukje Nijholt: ‘Nieuwsgierig naar het waarom’

HEERENVEEN - ,,Wanneer er ergens iets gebeurt ben ik meer geïnteresseerd in het waarom en de achtergrond dan naar het feit op zich. Wat beweegt iemand om te doen wat hij heeft gedaan? Ik ben altijd nieuwsgierig naar het waarom van de mens.”

Zo omschrijft hoofdredacteur Froukje Nijholt van de nieuws- en weekbladen van de NDC mediagroep haar drijfveer van de afgelopen 38 jaar. Donderdag 25 april neemt de journaliste formeel afscheid van het vak. Wel zegt zij te blijven schrijven. Ook is haar pensioen het moment om onder andere een cursus filosofie op te pakken. 

Ooit begonnen als redactieproductiemedewerker bij de Friese Pers Boekerij werd Nijholt in 1982 journalist bij de Jouster Courant, vervolgens eindredacteur van de Heerenveense Courant en daarna benoemd als hoofdredacteurvan Hoekstra Uitgeverij, een familiebedrijf dat overgenomen werd door NDC mediagroep.

Op dit moment is ze bij NDC mediagroep hoofdredacteur van vierenveertig weekbladen en zeven (betaalde) nieuwsbladen in de vijf noordelijke provincies.

Megapark

Boeiende jaren liggen achter haar. Als journaliste maakte ze de fusie mee van Doniawerstal en Haskerland (later Skarsterlân). Inwoners van deze gemeenten trokken met een grote kar met een enorme steen naar Den Haag. Ook schreef ze tijdens het skûtsjesilen reportages op het dek van het Jouster skûtsje en het skûtsje van Langweer. 

,,Met een schrijfblok en een pen, een camera onder de arm, jezelf krampachtig vasthoudend anders gleed je zo het water in.” 

Het meest absurde wat ze meemaakte was een tikkende bromelia. Op de knieën in de huiskamer om te luisteren naar die plant. Het verhaal haalde de landelijke pers nadat het verhaal in de Jouster Courant had gestaan. Het bleek later een kever te zijn die een tikkend geluid maakte.

Jarenlang volgde ze de politiek in Heerenveen. ,,De komst van het Megapark is mij wel het meest bij gebleven. Die enorme commotie die daarover was.We hebben dat op de voet gevolgd. De Heerenveense Courant had maandenlang pagina’s vol ingezonden stukken. Het was niet leuk meer, want raadsleden werden thuis bedreigd en vonden ’s morgensvroeg pamfletten met doodskoppen op de stoep. Ik sprak latermet die raadsleden, de tranen sprongen hen na twintig jaar nog in de ogen. Zo’n impact heeft dat toen gehad.”

Nepal

Het krantenwerk bracht Nijholt ook in Nepal. In 1999 kwam een persbericht voorbij waarin tochtgenoten werden gevraagd voor een reis naar Nepal en ze ging mee. Een combinatie van ontwikkelingswerk meteen trekking. Daarna richtte ze samen met anderen de stichting Studenten- en Musahardorp op en inmiddels is ze al negentien keer in Nepal geweest. 

,,Ik vind de tegenstelling van het rijke westen en het arme Nepal heel schokkend. Onze stichting is gestart door mijn contact met een arme student die drager was tijdens onze trekking. Ik wilde hem sponsoren na mijn reis, maar wilde niet met geld zwaaien. Ik koos voor een structuur om mijn idealen te realiseren. We hebben inmiddels een goedlopend computerinstituut voor arme studenten waar tot nu toe zo’n 3400 studenten slaagden, een studenten sponsoringorganisatie met zo’n 560 studenten en een scholenproject in vijftien dorpen in een afgelegen berggebiedin de Himalaya. Onlangs ben ik ook secretaris van de landelijke Nepal federatie Nederland geworden. Vorige week was de arme student van toen met zijn gezin in Nederland op bezoek. Hij is inmiddels directeur van een trekkingbureau. Voor mijn volgende reis met passen van meer dan vijfduizend meter ben ik hard aan het trainen. Wandelen in Oranjewoud en twee keer per week naar de sportschool.”

Heerenveens dictee

In de afgelopen jaren was en is Nijholt ook betrokken bij tal van Heerenveense activiteiten. Zo bedacht zij samen met haar oud-collega Harry de Jong de Zilveren Duim, om daarmee vrijwilligers in het zonnetje te zetten. 

Ook was ze als bestuurslid nauw betrokken bij de  Stichting Literaire Activiteiten Heerenveen. Toen de schrijfwedstrijd om de Gouden Pen een stille dood stierf, riep ze de Zilveren Pen in het leven. Ook was ze tien jaar lang medeorganisator van het MultiCulti festival. Verder zit ze in het comité dat het Groot Heerenveens Dictee organiseert. 

Vrouwenkamer

Vorig jaar werd Nijholt genomineerd als één van de honderd meest invloedrijke mensen in de Nederlandse media, naast Youp van ’t Hek en meer bekende Nederlanders. Twee weken geleden reikte ze de prijs voor de nieuwsbladjournalistiek uit op een landelijke bijeenkomst van de NNP De organisatie van lokale nieuwsmedia). 

Zelf kreeg ze in de jaren tachtig een journalistieke prijs, uit handen van Jan Blokker voor een pittige column en een artikel over problemen in ziekenhuis Tjongerschans.

Ook won de Heerenveense Courant landelijke prijzen met een milieuspecial en een special over culturen. Met Coby van der Laan zette ze in 2003 de Vrouwenkamer op, een netwerk met inmiddels zo’n achthonderd vrouwen op de lijst. Nijholt zegt overal kansen te zien en vol te zitten met ideeën. Dat is ook haar valkuil, zegt ze. ,,Want je kunt niet alles. Een dag heeft maar vierentwintig uren.”

Papieren krant

,,Er is in de loop der jaren veel veranderd in medialand. Vroeger tikten we onze artikelen op de bolletjes typemachine en verstuurden deze per fax. Nu werken onze redacteuren op een geïntegreerd redactiesysteem. Veranderingen blijven de komende jaren. Ik zeg wel eens tegen collega’s: ‘De enige constante factor in ons bedrijf is de verandering’.”

Ze verlaat de NDC mediagroep op een moment dat wordt toegewerkt naar een nieuwe redactionele organisatie waar redacteuren van dagbladen, nieuws- en weekbladen zo efficiënt mogelijk moeten samenwerken, met als motto ‘online first’.

,,De papieren krant blijft belangrijk. In het noorden hebben we twee miljoen lezers. We moeten mooie, relevante verhalen maken.  Onze weekbladen scoorden in het bereikonderzoek van het Nationaal Onderzoek Multimedia (NOM) een bereik van maar liefst 67 procent en dat betekent dat 67 van de honderd inwoners kennis nemen van het nieuws van de week- en nieuwsbladen van de NDC. We proberen in te spelen op de wensen van de lezers. NDC investeert in video en digitale uitgaven en ontwikkelt zich van mediabedrijf naar mediamarketing bedrijf.”

Zen-momenten

,,Een mens is nooit uitgeleerd. Daarom wil ik na mijn pensioen verder met een cursus filosofie”. 

Ook Nepal blijft haar passie. ,,Ik heb een leven voor Nepal en een leven na Nepal. Van dat land heb ik veel geleerd. Het oosterse en het westerse denken - arm en rijk - het zijn totaal verschillende werelden. De rust die je daar hebt. De zen-momenten. Even een pas op de plaats. Het leert mij ook om heel snel tevreden en blij te zijn met kleine dingen. Het heeft mij ook veel geleerd over de global goals en ontwikkelingswerk. Geef de mensen geen vis, maar een hengel om te vissen.”

De Nepalervaringen komen haar goed van pas in haar werk. ,,Ik heb leren relativeren, grenzen verkennen en afzien. Ook vind ik het een uitdaging om negatieve dingen om te buigen naar iets positiefs. Bij de NDC heb ik kansen gekregen en kansen benut. Met mensen werken is boeiend. Vooral samenwerken, want je kunt het nooit alleen.” 

(Tekst Jurjen K. van der Hoek)