De Uitdaging: ‘Een keer het IJsselmeer overzwemmen’

HEERENVEEN - In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Jan-Warner Makkinga die 23 kilometer meezwom met de 11stedenzwemtocht van Maarten van der Weijden.

De testdag was net geweest, dus Jan-Warner Makkinga (50), in het dagelijks leven werkzaam als regiodirecteur bij Lidl, dacht dat hij te laat was. Maar er was nog een moment waarop hij kon laten zien dat hij fit genoeg was om achter Maarten van der Weijden aan te zwemmen tijdens zijn 11stedenzwemtocht.

Meezwemmers

,,Vorig jaar tipten vrienden en kennissen me al dat je kon meezwemmen. Alleen toen was het in één van de plaatsen 500 of 2000 meter meezwemmen. Dat vond ik te weinig uitdaging. En ik vond het moeilijk om voor zo’n korte zwemafstand, sponsors te werven. Ik dacht dat het dit jaar weer dezelfde opzet zou zijn, maar toen ik ging kijken wat het dit jaar inhield, zag ik dat ze 111 meezwemmers zochten die in elke plaats 2 kilometer mee gingen zwemmen. Dat leek mij wel wat”, zegt Jan-Warner Makkinga.

Testdag

Jan-Warner kwam daar op 18 mei achter, op de dag van de eerste testdag. ,,Gelukkig kwam er een tweede testdag. Die was wel vlak voor het evenement, op 15 juni.”

Op de testdag moest Jan-Warner drie keer 2 kilometer zwemmen. Dit zodat de organisatie kon kijken of de zwemmer het goed vol kon houden. Ook moest hij een gezondheidsverklaring meenemen.

,,De start was ieder uur. Over 2 kilometer deed ik 28 minuten, dus had ik daarna 32 minuten rust.”

Na twee testdagen was Jan-Warner één van de in totaal 79 meezwemmers. ,,Ze wilden 111, maar dat is niet gelukt.”

Training

Tot zijn 12e heeft Jan-Warner aan wedstrijdzwemmen gedaan. Van 1989-2002 was Jan-Warner lid van een triatlonvereniging. Daarna heeft hij tot 2016 niet meer gezwommen. Sinds 2016 traint hij met de triatleten mee. ,,In de tijd tussen mijn inschrijving en de testdag, ben ik mijn zwemkilometers qua training gaan uitbreiden. Ik ben niet vaker gaan zwemmen, maar per training wel langer gaan zwemmen.”

Sneek

De eerste etappe voor Jan-Warner begon vrijdag 21 juni niet in Leeuwarden, maar in Sneek. Maarten had er toen 25 kilometer op zitten.

,,Wij gingen half elf ’s avonds het water in en zo’n 100 meter nadat hij voorbij was gezwommen. We zwommen dan 2 kilometer achter hem aan en klauterden dan weer op de wal.”

Deze eerste etappe was ook gelijk de lastigste voor de meezwemmer. ,,Dat kwam omdat bij de meesten de adrenaline uit de oren spoot. Iedereen zwom alsof hun leven ervan af hing. Het ging echt wel hard. En ik dacht: ‘Als dit 11 keer zo gaat, dan wordt het pittig’. Bij de etappes die volgden, ging het niet minder hard, maar het ging niet meer zo doldriest.”

IJlst

Een paar uur later was al de tweede etappe, die in IJlst. ,,Hier zwommen we niet achter hem aan. Hij is langs IJlst gezwommen. Wij zijn echt een rondje door IJlst gezwommen en zijn er op hetzelfde punt dat we erin gestapt zijn, weer uitgestapt. Ik vond IJlst een hele bijzondere ervaring, omdat het pikkenacht was en je zag een silhouet van mensen op de kant staan, maar je herkende helemaal niemand. Er stonden ook fakkels waarvan de olielucht in je neus kwam. Dat was fantastisch.”

Sloten tot Bolsward

Jan-Warner had een team van begeleiders om hem heen verzameld die hem naar de start- en eindpunten brachten.

,,Na IJlst kwam Sloten en toen was het volgens mij half zes in de ochtend dat ik naar huis ben gebracht. Die nacht van vrijdag op zaterdag heb ik niet geslapen. Het volgende begeleidingsteam stond om half tien weer op de stoep. Zij brachten mij naar Stavoren, Hindeloopen, Workum en Bolsward. Toen zat het zwaarste gedeelte erop. Ik had in 25 uur 7 etappes gezwommen.”

Omkleden in auto

Op een gegeven moment lag Maarten voor op schema. ,,Ik kreeg zaterdagochtend heel vroeg een appje dat hij anderhalf uur voor op schema lag en dus eerder in Stavoren zou zijn dan gepland. Toen heb ik als een gek mijn collega’s gebeld of ze mij eerder op konden halen. Ik had zelfs achterin de auto mijn wetsuit al aan gedaan. Uiteindelijk bleek dat we ruim op tijd waren.”

Harlingen tot Leeuwarden

,,De volgende dag ben ik met een vriendin naar Harlingen en Franeker geweest, dat waren twee etappes. Ik ben alleen naar Dokkum gegaan, daar had ik geen buddy nodig want start- en finishplek was dezelfde. ’s Middags naar de finish in Leeuwarden had ik weer een vriend mee.”

In totaal zwom Jan-Warner tien etappes van 2 kilometer en één etappe van 3 kilometer. ,,Het viel mij conditioneel heel erg mee. Ik had alleen zaterdagmiddag in Hindeloopen dat ik vocht tegen de slaap.”

Op het menu van de meezwemmer stond onder andere Griekse yoghurt, bananen, cola, snickers, AA Drink en een patatje.

IJsselmeer

,,Dit kun je volgens mij nooit meer overtreffen. Op voorhand vond ik het wel een uitdaging: 23 kilometer zwemmen, dat doe je niet zomaar even.”

Welke uitdaging hieruit voort gaat komen, weet Jan-Warner nog niet. ,,Misschien dat ik nog eens een tienkilometertocht ga zwemmen, dat heb ik nooit gedaan. Ik ben nooit verder dan 5,2-kilometerwedstrijden gekomen. Heel misschien zwem ik nog een keer het IJsselmeer over. Dat is 22 kilometer aan een stuk. Dat heb ik stiekem wel een beetje in mijn hoofd.”

6100 euro

,,Ik deed hieraan mee omdat ik mijn hobby aan kon wenden voor het goede doel. En uiteindelijk hebben we, heel veel collega’s, vrienden, maar ook onbekenden en Rotary club Oranjewoud/Heerenveen, gezamenlijk een bedrag opgehaald van 6100 euro.”

Of Jan-Warner wil doen wat Maarten deed? ,,Nee, dat is heel bijzonder. Dat is bovenmenselijk. Die ambitie heb ik niet.”

(Tekst Mieke van Veen)