De Uitdaging: ‘Een eerlijke scheidsrechter zijn’

JUBBEGA - In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer scheidsrechter Anne Achttien uit Jubbega.

In zijn jeugd was het voetbal, voetbal en nog eens voetbal. ,,We konden hier in Jubbega korfballen en voetballen, verdere sport was er niet. Elke dag waren we bij de kerk op het parkeerterrein aan het voetballen”, zegt Anne Achttien (62).

Toen hij een jaar of vijf was, trapte hij al een balletje. Op zijn vijftiende mocht hij voor het eerst meedoen met Jubbega 1.

,,’s Ochtends speelde ik met de A-junioren mee en als we er goed genoeg voor stonden, ging ik eruit. Ik moest ’s middags met het eerste mee. Als het een beetje tegenzat, speelde je twee wedstrijden op een dag. Dat was pure roofbouw.”

Ongeval

,,Ik zou er de vruchten van plukken: ik kon een contract voor betaald voetbal bij SC Heerenveen krijgen, maar ik kreeg een zwaar ongeval.”

Anne was ook net aangenomen als voorlichter van veevoermaatschappij Koudijs Wouda en was in Brabant voor wat laatste scholing.

,,Ik kon met mensen meerijden en het was bij een overzichtelijke kruising, maar we zijn met de auto onder een autobus gevlogen.” Anne overleefde het ongeval, de twee andere mannen in de auto niet.

Geluk

,,Ik ben 21 in coma geworden. Maar ik heel veel geluk gehad. Na een half uur werd ik nog eens in de auto gevonden, want ze verwachtten er maar twee mensen in.”

Anne had een scheurtje in zijn hersenstam, een schedelbasisfractuur en zijn enkelband was gescheurd. ,,Wat ik er nog van merk, is dat ik rechts spastisch ben. Lopen gaat moeilijk. En mijn contract bij SC Heerenveen ging aan mijn neus voorbij.”

Scheidsrechter

Voor zijn ongeluk, was Anne al actief als scheidsrechter. ,,Ik was een hele gekke. Ik was vijf keer in de week aan het trainen. Drie keer voor de club, twee keer voor mezelf en dan floot ik zaterdag en op zondag speelde ik een of twee wedstrijden.”

Na zijn ongeluk begon Anne samen met een vriend met het trainen van de complete jeugd van Jubbega. Toen werd hem ook gevraagd of hij niet scheidsrechter wilde zijn.

,,Die kleintjes ging wel. Maar de A-junioren niet. Toen moet ik hardlopen, dat kon ik toen nog niet. Ik ben toen begonnen met trainen. De eerste keer dat ik ging hardlopen, dat was op mijn dertigste, liep ik drie kilometer, maar om de vijftig meter stond ik te hijgen. Qua trainen heb ik dat uiteindelijk opgebouwd tot een halve marathon.”

Trainen

Ook volgde hij in De Knipe een cursus tot clubscheidsrechter en meldde hij zich aan bij de voetbalbond. Na een paar wedstrijden onder begeleiding gefloten te hebben, mocht hij alleen de elftallen fluiten.

,,Ik ben nu 62 en loop tussen jongens van 20. Dat moet je maar vol kunnen houden. Daarom train ik een keer in de week bij VV Nieuweschoot met andere scheidsrechters. Dat is leuk. Dan kan je ook tips en informatie uitwisselen over hoe je het best met een bepaalde club kunt omgaan.”

Anne fluit drie wedstrijden per week en doet dat door Noord-Nederland. Hij mag maximaal de tweede klasse van het amateurvoetbal fluiten.

Vriendelijk

,,Als scheidsrechter zou ik me omschrijven als te vriendelijk. Ik sta niet graag klaar met kaarten. Ik laat ze spelen. Ik sta niet op mijn strepen. Ik ben wel consequent. Ik geef niet vaak kaarten. Ooit heb ik in een wedstrijd veertien kaarten uitgedeeld, daar waren vier rode kaarten bij. Dat was tijdens een streekderby. Maar als je dan een keer een kaart aan het geven bent, dan ga je door. Je moet consequent blijven.”

Zijn handicap houdt hem niet tegen. Mensen zien dat hij ,,ooit een mankement heeft gehad”. ,,Wie mij een keer heeft zien fluiten, vergeet mij niet meer.”

In goede banen

,,Ik vind het mooi als de jongens een eerlijke scheidsrechter hebben die met ze meevoelt. En dat ik het kan begeleiden. Dat is mijn uitdaging.”

De scheidsrechter wil dat het in goede banen loopt en kan ook weleens tegen een voetballer zeggen: ‘Dat was een mooie goal, goed gedaan’.

,,Ik vind dat dat moet kunnen. Je moet die jongens ook het gevoel geven dat je met ze meeleeft. Als iemand een harde overtreding maakt, dan heeft hij recht op een gele kaart. Ik leg dan altijd uit waarom iemand geel krijgt. Dan begrijpen ze het vaak ook. Je moet met elkaar door de tijd heen.”

Middelen

Wat Anne leuk vindt aan zijn van een scheidsrechter, is dat hij boven de partijen staat.

,,Dat je onafhankelijk een beslissing kunt nemen. Beide teams kunnen er anders over denken, dan moet je middelen. Maar je moet de regels wel aanhouden. Dat vind ik altijd zo leuk.”

Commentaar krijgt hij ook weleens. ,,Spelers zeggen weleens: ‘Je bent een slechte scheidsrechter’. Dan zeg ik: ‘Je krijgt een scheidsrechter naar je eigen niveau’. Dan zijn ze stil.”

(Tekst Mieke van Veen)