Recensie + foto’s: Muziek van Simon & Garfunkel onverslijtbaar

Heerenveen - De muziek van Simon & Garfunkel is onverslijtbaar. Dat werd donderdagavond in een vrijwel uitverkocht Posthuis Theater in Heerenveen eens te meer onderstreept.

De uit Duitsland afkomstige Simon & Garfunkel Revival Band kreeg hier het publiek net als vier jaar geleden zonder moeite op de stoelen. Nou ja, bij wijze van spreken dan. Dat enthousiasme was terecht, want Michael Frank en Guido Reuter brachten met grote passie een origineel eerbetoon aan hun Grote Helden.

Ze werden daarbij geassisteerd door een bij vlagen wild freakende drummer en bassist/ gitarist die uitgebreid de ruimte kregen om hun kunnen te demonstreren. Uiteraard kwamen klassieke hits als The Boxer, The Sound of Silence, Mrs. Robinson en Cecilia voorbij, maar dan wel in een eigen interpretatie van de Duitsers. Zo bestond het intro van Cecelia uit een calypso versie die pas minuten later overging in een meer natuurgetrouwe weergave van het origineel.

Michael Frank riep het in de Heerenveense Courant jaren geleden al eens: ,,Wij veranderen als muzikanten en de liedjes veranderen mee. Daarom wil ik ons ook geen coverband noemen. Dat is veel te beperkt voor wat wij doen”. En hij bewees in Heerenveen zijn gelijk: vooral de intro’s van veel nummers hadden een complete metamorfose ondergaan. Met als gevolg dat ze fris en aanstekelijk klonken. De groep nam in Het Posthuis trouwens ook nummers uit de latere solocarrière van Paul Simon onder de loep. Zo werden de albums Graceland en Rhythm Of The Saints uitgebreid belicht. Guido Reuter onderscheidde zich verder van zijn Grote Voorbeeld Art Garfunkel door af en toe ook fluit en viool voor zijn rekening te nemen.

Al met al genoeg ingrediënten om de klassieke hits van de legendarische Simon & Garfunkel weer actueel en avontuurlijk te maken. De staande ovatie was dan ook dik verdiend.

(Tekst Harry de Jong/foto’s Max van Gelder)