FOTO’S | Mildammer Peter Laagland: ‘Elfstedentocht schaatsen was een geweldige ervaring’

MILDAM De in Mildam opgegroeide Peter Laagland heeft vorige week samen met zijn vrienden Eelke en Melle Nikkels de volledige Elfstedentocht geschaatst. Na een vijftien uur durende tocht van flink zwoegen en doorzetten kwamen de drie mannen moe, maar voldaan over de finish op de Bonkevaart. ,,Een zware tocht, maar een geweldige ervaring”, zegt Laagland.

De voorbereidingen voor hun Elfstedentocht waren flink wat dagen van tevoren al getroffen. ,,We wisten dus aan wat voor obstakel parcours we zouden beginnen”, zegt Laagland, die tegenwoordig in Zutphen woont. Zo was de route al in etappes geschaatst, waren de kritische delen grondig verkend en was er extra aandacht besteed aan de stukken die ze in het donker moesten schaatsen.

Zelf maakte de 32-jarige Laagland de Elfstedentocht een keer mee. Dat was toen hij negen jaar oud was. Daardoor kreeg de tocht voor hem iets mythisch en ongrijpbaars. Om die reden wilde hij de tocht dit jaar schaatsen.

,,Als de unieke situatie zich voordoet dat de hele route is dichtgevroren, dan komt er een onweerstaanbare drang naar boven om de tocht te schaatsen. Gebleken is dat Melle en Eelke net zo gek zijn.”

Verre van ideaal

Vandaar dat de drie mannen tijdens de koude temperaturen begonnen aan hun tocht. Hoewel het hen goed verging, noemen zij de tocht loodzwaar. Dankzij de hevige sneeuwval, harde wind en zelfs zand dat het ijs stroef maakte, waren de ijscondities verre van ideaal. Alleen op de stukken die pas later waren dichtgevroren, was echt mooi zwart ijs te vinden.

Laagland: ,,Na zeventig kilometer had ik het al zwaar. Eelke was bang dat hij mij bij een koek en zopiekraam zou moeten achterlaten. Gelukkig kwamen we daar maar weinig van tegen.”

Ook met de tijd moesten de mannen rekening houden. Vanwege de avondklok sloot de finish immers al om 21.00 uur in plaats van om middernacht. Daardoor werd de tocht een nog grotere race tegen de klok dan normaal al het geval is.

Kippenvel

Ondanks het stroeve ijs en de avondklok zegt Laagland er enorm van te hebben genoten. Vooral het stuk over de Luts na Balk noemt hij een unieke beleving. Daar schaatsten ze tussen alle bomen door over het ijs. ,,Als je dan bijna moeiteloos met volle snelheid over het ijs glijdt, voel je je onoverwinnelijk.”

Een ander bijzonder moment dat hem nog bij staat, was op het ijs vanaf Bartlehiem op weg naar Dokkum. Hij kon horen hoe iemand hen aanmoedigde vanaf een balkon.

Laagland: ,,De vrouw wist niet dat we kwamen. Ze zag waarschijnlijk alleen drie lampjes in het duister over het ijs gaan en toch had zij door waarmee we bezig waren. Geweldig, dat was het moment waarop ik echt kippenvel kreeg.”

Voor Laagland blijft het schaatsen op natuurijs door het winterse landschap een echt avontuur. Daarom weet hij vrijwel zeker dat wanneer het weer kan, hij als een van de eersten de ijzers weer onderbindt.

(Tekst Ilse Wind)