Catrinus Stoker: ‘Vrijwilligerswerk geeft een gevoel van dienstbaar zijn en dat wordt met veel enthousiasme ontvangen bij SC Heerenveen’

HEERENVEEN - Op weg naar de vrijwilligersprijs van 2018 staat deze week Catrinus Stoker centraal. Hij doet sinds zijn 33ste vrijwilligerswerk bij SC Heerenveen.

Het vrijwilligerswerk bij SC Heerenveen deed hij eerst samen met zijn vrouw bij de kassa. Later stapte hij over naar de selectie van SC Heerenveen.

,,Ik verricht voor de selectie allerlei hand-en-spandiensten. Mijn vrouw doet nog steeds de kassa. Zodoende zijn we tijdens thuiswedstrijden beide in het stadion aanwezig.”

 

Waaruit bestaat uw werk als vrijwilliger?

Bij trainingen ben ik ’s ochtends om 8.45 uur op de club. Om 9 uur gaan we met zijn allen ontbijten. Daarna vertelt de trainer wat we gaan doen en weet ik wat er op het veld klaargezet moet worden. Dan ga ik op mijn fiets naar Skoatterwald om alles klaar te zetten zodat de selectie kan gaan trainen. Tijdens de training zorg ik dat ballen die te ver afdwalen weer terugkomen en dat de kleding van de heren netjes bij elkaar hangt (meneer heeft speciaal hiervoor een kapstok gemaakt). Na afloop nemen de spelers het materiaal voor mij mee en ruim ik alles weer op. Dan verzamel ik de was en breng dit naar de wasdames. Bij uitwedstrijden gaat Piet van Dijk (ook al 25 jaar vrijwilliger bij de club) met mij mee. We gaan voor de spelers uit en zorgen dat alles op locatie ruim op tijd klaarligt. Na afloop ruimen we alle kleding op. We zijn een soort vertrouwenspersoon van de spelers.

 

Hoeveel uren per week bent u hiermee bezig?

Dat verschilt per week, maar het zijn snel 25 tot 30 uren per week.

 

Wat is uw motivatie om vrijwilligerswerk te doen?

Sinds mijn 23ste ben ik supporter van SC Heerenveen, zoals ik al eerder zei ben ik op mijn 33ste vrijwilliger geworden en ik doe dit vrijwilligerswerk nog steeds met heel veel plezier. Het geeft een gevoel van dienstbaar zijn en dat wordt met veel enthousiasme ontvangen. Dit is voor mij de reden om dit te blijven doen.

 

Wat is uw mooiste herinnering aan het vrijwilligerswerk?

Tijdens een training op Skoatterwâld raakte Kenneth Otigba geblesseerd aan zijn rug. In mij enthousiasme zei ik: ‘Spring maar achterop mijn fiets’. Zo fietste ik samen met Kenneth (ruim 90 kilo) terug naar het stadion. Dat was een hele zware maar mooie klus. Ook aan de kaartverkoop voor de bekerwedstrijden in het oude stadion denk ik met veel plezier aan terug. Hoe dat toen ging en de sfeer die daar bij hoorde, prachtig.

 

Kunt u in twee zinnen vertellen waarom mensen bij uw organisatie vrijwilligerswerk zouden moeten doen?

Met elkaar naar de volgende wedstrijd toe samenwerken. Die samenwerking is heel warm. Het gevoel dat dit geeft is voor mij de reden om dit werk te blijven doen.

 

Wat zou u kwijt willen aan mensen die nog geen vrijwilligerswerk doen?

Blijf actief ook na je pensioen, blijf onder de mensen.

 

Met welke ‘bekende’ Nederlander zou u weleens vrijwilligerswerk willen doen? En waarom?

Dafne Schippers vind ik een topsportvrouw. Ik heb een hoop waardering voor haar en zou graag een trainingsdag van haar meemaken en zien wat zij allemaal voor de sport doet om dit te vergelijken met wat de selectie allemaal doet.

(Tekst Caleidoscoop)