Recensie | De wetten van het theater

HEERENVEEN - Jaap Blaakmeer bezocht vrijdag de Cabarestafette en zaterdag de 'Laatste Paar Dagen' in het Posthuis Theater. In het publiek zaten ook een aantal CKV-leerlingen. Hen werd duidelijk gemaakt dat live theater iets anders is dan tv of YouTube.

Jaap Blaakmeer schreef een recensie over de Cabarestafette en de voorstelling ‘Laatste Paar Dagen’ die vrijdag en zaterdag te zien waren in het Posthuis Theater in Heerenveen.

Hieronder zijn tekst.

Leerlingen in het voortgezet onderwijs gaan voor het vak CKV – Culturele en Kunstzinnige Vorming – naar theatervoorstellingen. Verplicht. 

Misschien zaten er wel een paar onder de ruim 160 toeschouwers bij ‘Laatste Paar Dagen’, zaterdag in het Posthuis. Die hebben dan een ontroerende en fijnzinnige voorstelling meegemaakt waarin Kees Hulst en Esther Scheldwacht de ontluikende liefde laten zien tussen een man die op sterven ligt en zijn verpleegster. 

De CKV-leerlingen waren er de avond daarvoor duidelijk wel. Logisch ook, de Cabarestafette, met drie cabaretiers en een dj, daar kun je pubers met een gerust hart naartoe sturen. Zou je zeggen.

Maar dan staat er iemand als Janneke de Bijl, die niet begint met een popi ‘Hallo Heerenveen!’; die niet mensen in het publiek het hemd van het lijf vraagt. Ze vertelt, even fijnzinnig als de acteurs van ‘Laatste Paar Dagen’, over haar persoonlijke zorgen. Niet zwaarwichtig, maar met veel zelfspot. Je moet er alleen wel even je hoofd bij houden.

En als dan de aandacht van een paar pubers verslapt en ze gezellig met elkaar gaan keuvelen, haalt dat ook een cabaretier uit haar concentratie. Zo kan ze niet verder, zegt Janneke. Presentatrice Kim van Zeben komt erbij en maakt de stoorzenders duidelijk dat live theater iets anders is dan tv of YouTube. Dat helpt, en wat ook geholpen zal hebben is de bijval van een applaudisserend publiek. 

(Tekst Jaap Blaakmeer)