De Uitdaging: ‘Stuupsport laten groeien in binnen- en buitenland’

HEERENVEEN - In de rubriek De Uitdaging portretten van mensen met een bijzonder verhaal en de uitdaging in hun leven. Deze keer Ida Janssen, eigenaresse van Stuupsport.

Zelf staat ze vanaf haar vierde of vijfde jaar op het ijs, ze geeft sinds haar 19e training en doet dat sinds vijf jaar namens haar eigen bedrijf: Stuupsport. Ida Janssen (33) is helemaal gek van schaatsen. ,,Ik ben jaren trainer geweest van een schaatsclub en dan is het gebruikelijk dat kinderen al kunnen schaatsen. Ik wilde het de kinderen zelf leren. Je hebt al best wat schaatsscholen, maar ik wilde het op mijn eigen manier doen. Ik wilde kinderen schaatsen leren, maar nog belangrijker vond ik het om kinderen het plezier van schaatsen mee te geven. Zo ontstond het idee voor Stuupsport”, zegt Ida Janssen.

Klein beginnen

Vijf jaar geleden was het zover. Ze kon ijs huren bij Thialf, zette haar ideeën op social media en had zo gelijk een groepje bij elkaar om mee te starten. ,,Ik wist heel goed hoe ik het wilde en had een superinstructeur naast me (Simone de Vries). We startten laagdrempelig, lespakketten van een paar lessen, zo is de instap laag en makkelijker voor ouders om schaatslessen voor hun kinderen te proberen.” Ieder jaar werd Stuupsport een stukje groter. Nu geeft Ida samen met vier instructeurs zo’n 120 kinderen per week les. ,,Ik ben opgegroeid in een ondernemersgezin en houd ervan om dingen op te zetten, te organiseren en ook zelf uit te voeren. Alles wat bij een onderneming komt kijken, doe ik het liefst zelf. Op een gegeven moment moet je daarvan af stappen. Maar dat was het begin. Ik ben gewoon gestart.”

Stuup

Hoe Ida aan de naam voor haar schaatslessen kwam, is een bijzonder verhaal. ,,Met ons familiebedrijf stonden we op markten. We zijn nu groothandel in groente en fruit. Jaren geleden stonden wij op een markt in Staphorst. Het was zaterdag en we waren moe. Mijn zusje ging wat bestellen in de plaatselijke snackbar en die mensen daar zeiden: ‘We brengen het je wel’. Mijn zus wilde iets zeggen van: ‘Super, dankjewel, top’. Maar in plaats daarvan schreeuwde ze in een volle snackbar: ‘Stuup’. Dat werd toen een dingetje. Alles wat leuk was of goed ging, was stuup. Toen ik vijf jaar geleden met mijn vader aan het brainstormen was over een naam, zei hij voor de gein: ‘Stuupsport’. Ik moest eerst lachen, maar we wisten dat de naam zou blijven hangen.”

Persoonlijke aandacht

Belangrijk voor Ida tijdens de lessen is het stukje persoonlijke aandacht. ,,De instructeurs kennen alle namen van de kinderen. Onze filosofie is ook om de kinderen eerst een veilige basis te geven. Dat ze op hun gemak zijn bij de instructeur. En als ze zich op hun gemak voelen, kan je ze eigenlijk alles leren.” Het plezier in het schaatsen krijgen, staat voorop. Als Ida en haar team merken dat kinderen erg fanatiek worden en het echt heel leuk vinden, dan sturen ze ze door naar een trainingsclub. ,,Dat willen wij ze niet onthouden. Daar kunnen ze echt voor wedstrijden trainen. Wij maken onze eigen racejes, maar op een gegeven moment zijn sommige kinderen toe aan het echte werk.”

Vijf jaar

,,De afgelopen vijf jaren, waren jaren waarin ik heel veel heb geleerd. Ze waren eigenlijk ook allemaal positief, omdat we ieder jaar groter werden. Wat ik heel leuk vind vooral, is dat je contacten op zakelijk gebied groter worden.” Over hoe het vijfjarig jubileum wordt gevierd, is Ida met haar team nog druk bezig. Maar het wordt gevierd. ,,Eigenlijk denk ik: ‘Het is maar vijf jaar’. Maar het is vijf jaar. Het is heel bijzonder en we zijn er dankbaar voor dat het zo allemaal kan en gelukt is en mag.”

Buitenland

Haar ambitie voor de komende vijf jaar is om met Stuupsport naar het buitenland te gaan. ,,Het lijkt me erg leuk om het kinderschaatsen in het buitenland weer een beetje op te krikken. Daar zijn we nu mee aan de slag en krijg ik echt veel energie van.” Haar wens om naar het buitenland te gaan, gaat niet ten koste van Stuupsport in Nederland. Ze wil het ernaast doen. ,,Ik heb mijn team zo opgeleid, dat er eigenlijk geen verschil is of ik nou op het ijs sta of dat zij op het ijs staan. Andere landen zullen ook zelf hun team bij elkaar gaan zoeken en ik ga dan kijken of het de juiste mensen zijn en of het bij de Stuupfilosofie past. Maar zij moeten ook vinden dat Stuupsport bij hen past. Daarvoor zal ik dan naar plekken toegaan en trainingen geven. Dat is het toekomstplan. We zijn ermee begonnen, het is superleuk en superspannend, maar ik houd van uitdagingen, dus daar kijk ik heel erg naar uit.”

Passie

De uitdaging van Ida is om Stuupsport zowel in Nederland als in het buitenland te mogen laten groeien. ,,Dat we niet meer weg te denken zijn. Dat men denkt: ‘O ja, Stuupsport, dat zijn die’. Niet dat dat het belangrijkste is, helemaal niet, maar het is wel een leuke waardering. Het belangrijkste is dat we vasthouden aan onze manier van werken, het enthousiasme, onze passie voor de sport, maar vooral onze passie om met kinderen te schaatsen.”

Altijd gewild

Voordat ze Stuupsport had, was Ida werkzaam in het familiebedrijf. Daar zat ze in het management. Op haar twaalfde zei Ida destijds al tegen haar trainer dat ze later hetzelfde wilde doen als wat hij op dat moment deed. ,,Maar het erge is, dat ik er nu ik 33 ben, pas achter kom dat ik dat eigenlijk ooit tegen hem gezegd heb. Als ik dat eerder had gerealiseerd, misschien had ik er dan eerder rust in gevonden. Dat ik eigenlijk wel heel goed wist wat ik wilde. Dat is dan toch grappig; dat wanneer je je eigen schaatsschool op poten hebt, dat je er dan pas achter komt: ‘Dit is eigenlijk wat ik altijd heb gezegd dat ik wil’.”

Mieke van Veen